L'entrepôt...

Nooit genoeg Bowie

2011-11-18T07:51:00.000+01:00

SimpleSongs op Bandcamp

2011-11-05T14:40:00.000+01:00

De nieuwe SimpleSongs-Ep is sinds vandaag ook verkrijgbaar via Bandcamp

'The Devil' omscheef Contact/ Impact als volgt "Contact/Impact is a serious, sombre stripped back ballad for a serious sombre stripped back world."

05 Contact Impact 1 by SimpleSongs

Few Bits @ Buster (3/11/2011)

2011-11-04T15:40:00.005+01:00

Few Bits, vroeger gekend als Sodatune werkt aan een eerste album. Alhoewel de groep rond Karolien van Ransbeeck een stuk is uitgebreid en geproffesionaliseerd is er in wezen niet zo veel veranderd. Nog steeds draait het rond de rustige luisterliedjes van Karolien die nog sterk refereren aan Mazzy Star. Herbeluister nog eens het fantastische 'Feed the Trees' en je weet wat je moet verwachten. Mooie set, die doet uitkijken naar het album.

http://www.myspace.com/karolienvanransbeeck

Fern Knight: Music For Witches And Alchemists

2008-09-06T23:21:00.002+02:00

Dit is de LP uitgave op Eclips (gelimiteerd op 800 genummerde exemplaren) van het tweede Fern Knight album dat origineel als cd uitkwam bij VHF in 2006. Een zeer mooi vormgegeven album met zeer mooie muziek erop. Fern Knight draait rond zangers en songschrijfster Margret Wienk. Haar heldere bewerende stem houd je moeiteloos een langspeler lang in de ban. Tussen de namen van de muzikanten vallen Greg Weeks en Meg Baird van Esper op. Folk dus, maar dat heb je in vele maten en gewichten. Hier spreekt de titel voor zich, je bent aanwezig op de riten van een geheime genootschap. Met de elfen stem van Wienk als gids dwaal je door een mysterieus bos. Fern Knight laat een verfrissend helder geluid horen. Alle instrumenten (cello, harp, gitaar, percussie,….) zijn duidelijk te horen en te onderscheiden, geen mistige drones of fussy gitaren maar zuivere klanken. De frisse en open sound contrasteert goed met het mysterieuze karakter van de nummers en deze tegenstelling maakt dit album zo spannend. We zijn niet zot van brave folk, maar Fern Knight boeit zeker. Iemand hun nieuwe plaat “Fern Knight” gehoord? www.eclipse-records.com, www.fernknight.com

angst-hase-pfeffer-nase: Listening Inn (Ultraeczema)

2008-09-06T23:16:00.002+02:00

Per ongeluk gekocht, en niet tevreden geld terug kennen ze niet in de detail handel. Chris Cooper, die in deerhoof zit, zat of zou zitten trok de aandacht op de lpsticker die dit album aanprijsde. Voor we het doorhadden hadden we toch weer een noisy werkstuk van een geluidskunstenaar in de platenkast zitten. Iets waarvan we afgelopen maanden kruiwagens vol van naar de Vinyl in de Aalmoezenierstraat brachten. Maar al bij al is het best om naar te luisteren, Cooper zelf maakt met zo wat alles geluid en past deze melange in tussen herkenbare anker punten. Die bakens vallen op omdat ze gespeeld zijn op echte instrumenten zoals cello of naar ik meen te horen, een orgel. Deze stukjes klinken vaak als bedompte kermis muziekjes. Zo kan je deze lp nog maar het best zien als een soundtrack bij het rariteiten kabinet op de kermis (Carnivale voor gevorderde). http://www.ultraeczema.com/

The Love Company @ Bar Mondial 05-08-2008

2008-08-06T09:35:00.001+02:00

knappe nummers, knappe arrangementen, veel meer moet dat niet zijn. Doet me altijd wat aan Pavement denken. Het mag allemaal wel wat strakker.

fotoke volgt later

Hola daar

2008-08-04T23:16:00.001+02:00

terug ontdekt dat ik ooit blog had, weer een nieuw goedvoornemen erbij...

morgen The Love Company in Bar Mondial, kort verslagje hier woensdag denk...

Undercurrent beweegt ook weer wat, dus ook daar snel meer over

maar alles is relatief natuurlijk

Imogene / Fuzz Beloved

2007-12-24T12:49:00.000+01:00

Imogene, Fuzz Beloved en om kompleet te zijn Ludivine zijn de geesteskinderen van David Melby. Een muzikant uit Los Angeles die gitaar en bas speelt. Bij Imogene wordt dit zelfs een kruising tussen beiden, een basgitaar met acht snaren. Het verhaal begint in de vroege jaren negentig toen hij bassist was bij Fuzz Beloved. Een ambitieuze band die een eigenzinnige psychedelisch rock geluid neerzette . Voor een aantal bandleden was het echter allemaal wat te ambitieus en zij kozen voor hun professionele carrières waardoor er een vroegtijdig einde kwam aan deze groep. Hun opnames voor hun eerste album zijn intussen terug opgevist door Melby en hij staat op het punt deze plaat te re-releasen. Je kan het checken op de My Space site van Fuzzed Beloved. Het is zeker geen slecht project je hoort een band met potentieel, maar de opvolger Imogene klinkt toch al weer een stuk zelfzekerder. Imogene is onmiskenbaar een rock band maar een die het heel eigen inkleurt. Het feit van de basgitaar geeft het een heel groovy en heavy geluid. De invulling met het freaky orgel doet ons de teletijdmachine instellen op de jaren zestig en maakt het geheel zeer psychedelisch klinken. Imogene balanceert continu tussen uitersten. Stoner rock en hippie pop vinden elkaar op deze freaky cd. We noteerden dan ook uiteenlopende namen in de kladschrift zoals Stone Temple Pilots, Spaceman 3 en Morphine. De beluisterde cd is hun debuut uit 2006 maar klinkt nog zeer actueel, eerdaags staat er een nieuwe release op de planning. Imogene kan je ook kennen van je lokale muziek café, de band tourde al door de lage landen en dit jaar waren ze ook te gast bij Cucamonga op Radio 1. Beluister hun unieke geluid zelf eens <== hier klikken.

Low In The Sky / Pankak / Patternbased Records

2007-12-09T21:50:00.000+01:00

Terwijl Von Mausmat ijverig zit te werken aan zijn verhandelingen heeft Der Alte eindelijk tijd om eens een paar schijfjes voor te stellen. Het zijn er niet veel maar ze bestaan. Totaal onbekende cd’s die hier belanden en het verder schopten dan de prullenbak. Het Amerikaanse Low In The Sky zal zeker een plaatsje in de verzameling krijgen. Hun sound is een samengaan van elektronica en echte instrumenten. Niet alleen hun sound, ook hun instrumentale songs zijn een sterk visuele collage van analoge songs, jazz , elektronische scapes, hip en trip-hop. Massive Attack is zeker een naam die als referentie kan dienen maar het kan even goed Sigur Ros zijn of Boards Of Canada of…. Je kan dus vele kanten uit met hun composities. Ze maaken een zeer gevarieerde plaat die blijft kleven. Dus hebben we meteen de twee labels gechecked die deze plaat co-releaste. PatternBased en Abandonbuilding zijn de partners in crime die U deze plaat presenteren en vooral de eerste trok onze aandacht. Op hun site zijn de meeste releases gratis te downloaden en we vonden er nog zo een kleinood tussen. De ep van Pankak is ook een aanrader. Ook een collage van geluiden en stylen die resulteerde in een bevreemdende luistertrip. Vredige piano en gitaar stukken worden versmolten met bleeps, noise en verminkte stemmen. Verder staan er tussen de catalogus van PatternBasd nog interessante hiphop achtige dingen tussen en minder leuke ambient gerelateerde projecten. Maar dat zal aan mijn persoonlijke smaak liggen. Check het zelf eens uit @ www.patternbased.com

06/07 Benny Zen, Star Club West en Little Dead Birdie

2007-07-07T15:53:00.000+02:00

Vooral Little Dead Birdie verraste me enigszins. 'twee meiden die er voor gaan' werd ons beloofd en dat is dan ook wat we kregen. Deed me een beetje denken aan Sleepy Lil, maar heeft nog wel wat repetitities nodig wil het echt een even strakke machine worden.

De rest van de groepen deed wat van hen verwacht werd...

You Rascal You @ The Rots

2007-07-06T18:07:00.000+02:00

straf optreden! Vooral het The Doors/ Nick Cave achtige 'The Levee'. meer info: www.yourascalyou.tk

Built To Spill @ Trix (Antwerpen) 25/05/2007

2007-05-27T21:17:00.000+02:00

Doug Martch en zijn mannen streken neer in het Trix in Antwerpen en daar wilde we bij zijn. De lp’s ‘Keep It Like A Secret’, ‘Perfect From Now On’ en ‘Live’ (cd versie) van Built To Spill worden nog meermaals uit de platen kast gehaald, net zoals ‘The Rebels Not In’ van The Halo Benders, één van de zij projecten waar Martch in betrokken is. Bij concerten waar helden het podium betreden zijn de verwachtingen hoger gespannen dan bij een lucratief club bezoek. En de start was overweldigend Martch vertaalde live, zijn meer to the point indie rock songs zoals bijvoorbeeld ‘Cars’ en de gekende psychedelische trance stukken waar hij de melodie met diverse nuances uit zijn gitaar blijft persen minstens zo sterk als op cd. Alle klassiekers kwamen aan bod en ook het nieuw werk zoals de opener, ik kende het niet, klonk bere sterk. En toch, na de laatste nood was weggeëpt hadden we niet het gevoel dat we iets fenomenaals zouden gemist hebben als we vadsig in de zetel waren blijven zitten. De Built To Spill Platen worden we niet beu, maar na ze een uur live bezig gezien te hebben kwam de cynicus in mij naar boven. Martch maakt perfecte songs en de het gitaar gefreak is fenominaal maar we konden er niet aan doen na het tiende freaky intermezo verloren we de aandacht. Geen nood het zal wel aan ons liggen. Het was zeker niet slecht, en we hebben genoten, maar het was ook niet memorabel, niet iets dat in ons geheugen gegrift staat zoals het eerste concert van June Of 44 op Europese bodem in De Lintfabriek, Of Migala in zaal België of The Ramones in Arendonk of…….

The Drones: Gala Mill / Roots Radio Turnhout

2007-05-23T22:11:00.001+02:00

Al enige tijd hebben we serieus last van een Roots syndroom. Het zal wel liggen aan de overkill van digitale, experimentele en conceptuele muziek van de vorige jaren. Alternatieve country, op blues geënte rock en melancholische singer songwriters het gaat er allemaal in als koek. Wild wordt de luchtgitaar aangeslagen en vol emotie trachten we de lyrics mee te wauwelen van Wilco, Helldorado, Drive By Truckers, The Jayhawks en vult U zelf verder aan (of stuur Uw tips door) . Een paar weken terug probeerde we ‘Gala Mill’ uit van The Drones. Een Australische groep die al twee keer het podium mochten innemen van het Engelse festival All Tomorrow’s Parties. Een festival dat voor elke editie een curator aanstelt die de affiche mag invullen. Voor de eind dit jaar geplande editie is dit bijvoorbeeld Portishead. The Drones werden uitgenodigd door de grunge rockers van Mudhoney in 2006 en in de editie van februari dit jaar door de instrumentale band met een indrukwekkende cv, The Dirty Three.
‘Gala Mill’ heeft een afgemeten uitgebalanceerde sound. Droog, zonder franje en scherp zodat elk detail en emotie de ruimte krijgt. Wat toch anders is dan veel gelijkaardige bands waar meer de nadruk gelegd wordt op de rock sound die meestal voller en vettiger klinkt maar minder ruimte geeft aan de nuances. De rauwe hoekige blues doordrenkt van melancholie met hier en daar een vleugje country en rock komt heel menselijk over. De nummers zijn dan ook verhalende stukken die tragisch kunnen zijn, maar niet wereld vreemd zijn. The drones klinken nooit grijs, altijd zwart of wit. Wat deze plaat ook zo opmerkelijk maakt, een aanrader!
Als medicijn voor het bovenvermelde roots syndroom raden we ook van harte de roots-radio aan. Een vrije radio uit het Turnhoutse die in de regio te ontvangen is op 105.1. Ze draaien non stop (jawel zonder gewauwel of reclame) misschien wat traditionele, maar oerdegelijke jazz, blues, country, singer songwriters en alles wat ertussen zit. Je kan ook on line meeluisteren.

2007-04-20T23:53:00.000+02:00

Het web is wel tof, je moet de deur niet meer uit om nieuwe dingen te ontdekken. Vadsig, met chips en Duvel in de hand, val je van ene muzikale verwondering in de andere. Recent belande we zo bij het Duitse Sinnbus label. Een bakermat voor alles wat je onder de noemer post rock zou kunnen duwen. We probeerde de gratis te downloaden sampler; ‘Sinnbus Are friends; Too’.

Iets wat we iedereen van harte aanraden. De cd opent met een nummer van Kinn. Dit is een band met ene FS Blumm in de gelederen. Deze keer maakt hij geen composities maar speelt hij met wat vrienden een knap potje post rock bij elkaar. Minstens even gerafineert als Tortoise, en de gitaren en rock voeren de boven hand! Verder valt de minimale electro punk op van Monotekktoni. Dit is het solo project van Tonia Reeh wat in’ duits omschreven wordt als “zugleich verstörender und fordernder Musik”, sexy hé. Ook In Fischer Erf en Bodi Bill valen op met een minimaal en dansbaar geluid. Is het omdat deze tracks electronica bevatten dat ze de boventoon voeren? Ik denk het niet, het is moeilijker om in de platgetreden indie en post rock paden met iets op de proppen te komen dat naast degelijk is, ook opvalt. Het eerder aangehaalde Kinn lukt dit zeker en ook Ter Haar, Kam:as en het zweverige (inclusief vrouwelijke vocalen) Audry steken er boven uit. Eigenlijk is dit een zeer sterke compilatie die al vele malen is afgespeeld en telkens weer andere groepen naar voor schijft als favoriete. Extra leuk omdat dit alles gratis is @ http://label.sinnbus.de/content/srmp002.php

2007-04-08T00:33:00.000+02:00

Bij het laatste bezoek aan de platenboer toch maar eens een paar plaatjes uit de zo gehypet weird-, en hier verzint U zelf maat een suffix, scene gekocht. We vonden de vinyl versies van ‘Complexion’(Sunburned Hand Of The Man) en ‘XIAO’ (Wooden Wand And The Vanishing Voice). ‘XIAO’ is een klassieker uit 2004 van het Amerikaanse vehikel Wooden Wand And The Vanishing Voice dat zijn oorsprong vindt bij James Toth en Tovah ‘ O Rourke. Die laatste is de mevrouw van John Olson die we vooral kennen van Wolf Eye en samen vormen ze Dead Machines en runde ze tot 2005 Polyamory Records. Rond de biografie van Wooden Wand And The Vanishing Voice wordt een mistgordijn van mystiek en mysterie geweven dat ook eigen is aan Sunburned Hand Of The Man en aanverwanten. De vele samenwerkingen en feit dat het meer om collectieven of broedplaatsen voor muzikale vrijbuiters gaat versterkt dit gevoel enkel. Maar zoals zo vaak, het verhaal van Wooden Wand And The Vanishing Voice begint aan de Suny-Purchase kunstschool in NY. Waar uit de vriendschap en verwantschap van James Toth en Tovah ‘O Rourke de basis groeit van Wooden Wand (wat het alter echo is dat James zich aanmeet). Later komen andere bohémiens uit het cd-r en Tape circuit hen vervoegen, Heidi Die, Satya Sai, Steven Taveniers en Glucas Crane vormen een beetje de basis van The Vanishing Voice. ‘XIAO’ laat een groep horen die graag experimenteert maar zijn kaders kent, blues, folk en een scheut retro avant-garde pop. Maar hoe experimenteel ook, het blijven in wezen liedjes die na veel luisterbeurten hun geheimen prijsgeven. Muziek zoals die bijvoorbeeld gebricoleerd werd bij The Velvet Underground. Bij momenten klinkt het goed gek, bij momenten geniaal en het is altijd spannend ook al is het geiten wollensokken gehalten groot. Bij Sunburned Handen Of The Man gaan ze muzikaal nog een stap verder. Alles is veel meer gebaseerd op vrije expressie, improvisatie en psychedelische spacejams is hun handelsmerk. Al is hetgeen we op ‘Complexion’ te horen krijgen toch nog redelijk verteerbaar. We hebben zelfs meermaals de plaat terug onder de naald geduwd en genieten vooral van het dubby slotstuk op kant A. Zoals het in de weird-…… scene moet brachten en brengen Sunburned Handen Of The Man een niet bij te houden aantal cd-r, cassettes e.a. releases uit. Live sessies, Muziek gemaakt op de bruiloft van twee groepsleden, jam sessies, Alles wordt op de mensheid losgelaten, vaak op gelimiteerde oplagen die meestal in no time uitverkocht zijn. Verder lijkt het bij deze laatste nog meer een collectief te zijn met als vaste spil figuren, John Moloney (zie ook het sterke soul-rock gezelschap Howling Rain) en Rob Thomas maar verder schuift het nogal, op deze lp speelt bijvoorbeeld Tony Goddess mee van onder andere Papas Fritas, maar die naam vinden we verder niet terug in de annalen van Sunburned Hand Of The Man.
Alles we terug moesten gaan naar de platenwinkel zouden we opteren voor ‘XIAO’ omdat die avontuurlijk is en toch de songs nog laat primeren. Sunburned Hand Of The Man, is meer een collectief van muzikale freaks die al improviserend met grooves en psychedelica een klankpallet schetsen dat bij momenten experimenteel en tegendraads klinkt en een andere keer refereert naar dub of krautrock en dit altijd achter een mistgordijn van analoge noise. Het resultaat is eerder wisselvallig, het is bij momenten sterk, maar weet over heel de lijn de aandacht niet vast te houden. We hebben eigenlijk meer genoten van John Moloney andere project Howlin Rain.

Luisteren kan U via volgende links naar de bands web_pagina’s;

http://www.woodenwand.net/
http://www.myspace.com/woodenwand

http://www.sunburnedhandoftheman.com/
http://www.myspace.com/sunburnedhandoftheman

Radio Rarefish Podcast

2007-01-30T23:10:00.000+01:00

Radio Rarefish podast terug

je kan je abonneren op de podcast
abonneren in itunes gaat zo: menu "advanced" --> "Subscribe to podcast"
en vul daar in: http://users.telenet.be/podcast/podcast.xml

voor mensen zonder podcast-programma: de mp3 staat altijd hier http://users.telenet.be/podcast

27/01/2007 Maldudler met Kodiak & The Kraken

2007-01-30T22:56:00.000+01:00

Ik was te laat voor Kodiak wegens zoals je hieronder kan zien andere verplichtingen, maar The Kraken had ik nog net gehaald. Na een weekend vol noise en moeilijkdoenerij waren de nummers van The Kraken een frisse verademing. Af en toe moest ik denken aan Clap Your Hands Say Yeah!!. Knappe nummers, knap geluid en knap gespeeld toch vond ik het af en toe iets 'te knap'.

27/01/2007 UC#29 met: Barco Orchestra & Balderdash

2007-01-30T22:25:00.000+01:00

Barco Orchestra is 2/3de Penguins Know Why maar dan zonder hun Sonic Youth-achtige noise-rock, maar met wat ze zelf 'macro noise' noemen. Noise gemaakt met tapeloops, gitaar, effecten, en vocals. Deed me een beetje denken aan de donkere industrial noise van een goede 15 jaar terug. Genesis P. Orridge en dergelijke....

Ook Balderdash doet nogal retro aan, en laat denken aan dingen als Fugazi, Shellac, etc. Niet meteen slechte referenties als je het mij vraagt.

26/01/2007 – UC#29 met The Joyous Cosmology, Musica Da Cucina & Jozefaleksanderpedro

2007-01-30T16:23:00.000+01:00

The Joyous Cosmology is een improvisatiecollectief uit Antwerpen, bekend van hun repetities in wijlen de muziekdoos. Euhm old-school-avant-garde of zo? Verfrissend om te zien: na lang nog eens een improv-geluid dat niet draait rond noise en kilometers lange feedbackloops. (http://www.myspace.com/joyco )

Musica da Cucina brengt one-man-loopstation-emo-post-rock met behulp van keukengerief, gitaar en stem. Zowel visueel als muzikaal dik in orde! Vooral het stoomketel moment zal ik nog wel enige tijd blijven herinneren. Aanrader. (http://www.fromthemountains.com/idea-mdc.htm)

Jozefaleksanderpedro bracht de van hem ondertussen bekende soundscapes, deze keer vooral opgebouwd met gitaar en effecten.

last minute UC weekend, dees weekend!

2007-01-26T16:32:00.000+01:00

Undercurrent tweedaagse

vrijdag 26 januari 2007 | 20:00
zaterdag 27 januari 2007 | 20:00

The Bottom Line, Pelgrimstraat 11, 2000 Antwerpen

inkom: gratis

VRIJDAG 26/1
* MUSICA DA CUCINA [it]
zachte, sferische muziek op keukenapparatuur en gitaar

ZATERDAG 27/1
* BALDERDASH [be]
Brusselse noiserockers
* BARCO ORCH [be]
micro noise van de mannen van pengiuns know why

25/01/07 Milow @ CC Deurne

2007-01-26T16:19:00.000+01:00

een gekregen paard mag men niet in de bek kijken. Een avondje den-cynische-oude-zak uithangen kan ook leuk zijn... oeps sorry.

gepland: UC#30 met Kazuamsumaki, Black Cassette & Bear Bones Lay Low

2007-01-25T15:26:00.000+01:00

zeker komen, wordt leuk feestje...

12/01/07 To The Bone & The Blackbox Revelation @ Bouckenborg

2007-01-25T14:53:00.000+01:00

To The Bone is nooit echt 100% mijn ding geweest. Op zich is er niks mis mee natuurlijk, een supper strakke en geoliede rock'n roll machine, die live echt wel over je heen raast. Maar de drang naar authenticiteit lijkt groter te zijn dan naar orginaliteit. Ach wat zaag ik, zeer leuk om naar te kijken, misschien moet dat ook niet meer zijn.

The Blackbox Revelation vond ik iets beter smaken. Elimentaire rock'n roll zoals ook de White Stripes, of dichter bij huis The Porn Bloopers het brengen. (zie fotos)

20/09/06 Opening Trix met Sukilove, Helder & I Love Sarah

2006-09-12T16:32:00.000+02:00

Sukilove

Helder

I Love Sarah

(Ne) Undercurrent en Guerilla presenteren

2006-08-10T11:29:00.000+02:00

Pitchtuner,

deze avond in den drempel om 20.30 stipt
+ DJ Soi
+ DJ Butzenseller (of zoiets)

meer info op www.undercurrent.be

Pitchtuner speelt in december trouwens in Petrol: dus als je echt cool en undergroundy wilt zijn enzo kom je beter nu al maar af....

(Ne) Undercurrent 12-05-2006

2006-05-08T10:35:00.000+02:00

(Ne) nieuf Undercurent nieufs

2006-05-08T10:26:00.000+02:00

Undercurrent #4, 12 mei 2006
New Location!!!!: Bottomline (Pelgrimstraat 16, 2000 Antwerpen
Doors: 21.30 First Act: 21.00
GRATIS GRATIS GRATIS GRATIS GRATIS GRATIS

THANKSGIVING
Thanksgiving is de jonge songsmid Adrian Orange uit Portland, Oregon, die de laatste jaren aan een serieuze opmars bezig is binnen de amerikaanse indiescene. Hij bracht de afgelopen 3 jaar een achttal platen en ep's uit. Muzikaal leunt thanksgiving dicht aan bij the microphones, maar evenzeer bij Smog of Will Oldham.
www.marriagerecs.com/thanksgiving

SIMPLESONGS
SimpleSongs is de Antwerpenaar Ken Veerman. Als eenmansband mengt hij met plezier lo-fi indiepop met lawaaierige en elektronische geluidsexperimenten. Enkele maanden geleden werd hij tweede tijdens de finale van Frappant, de rockwedstrijd voor Antwerps talent.
www.simplesongs.be/

YUKO
De muziek van dit Brusselse kwartet situeert zich ergens tussen indietronica en postrock. In het genre is de groep momenteel veruit het grootste talent van eigen bodem. Denk Notwist, Wixel, A December Lake... Verplicht voer voor liefhebbers van atmosferische liedjes en gevoelige melodieën.
www.myspace.com/yukotheband

NILO
Nilo drumt bij een hele rits Brusselse groepen, maar als hij het even rustig aan wil doen, maakt hij melancholische gitaarliedjes. Die neemt hij lofi-gewijs thuis op, om ze op het eigen Orange Mansion Recordings uit te brengen. Verwacht je aan stille gitaarriedels en catchy deuntjes.
www.myspace.com/nilonilonilo

www.undercurrent.be

(Li) nog eens terug beginnen, wat oud en nieuw nieuws

2006-05-08T10:24:00.000+02:00

Lang geleden. Late goede voornemens of zoiets...en even late ‘besprekingen’

Undercurrent 3, met I Hate Camera, Tram, Borokov Borokov,....

Borokov Borokov was een meevaller: ik had er om eerlijk te zijn niet veel verwacht. Al een aantal slechte recensies over gelezen en verwachtte me aan een soort Arty-Farty-,-hey-wij-zijn-slimmer-dan-u-set. Maar niks van dat eigenlijk. Ok, het was een beetje gemaniëreerd soms, maar at kan ook moeilijk anders als je The Talking Heads als voorbeeld neemt. Er zijn natuurlijk ergere voorbeelden te kiezen. Ook opvallend was het gebrek aan drummer die door een doosje werd vervangen.

Tram was weer zijn verpletterende zelf. Loeiharde postrock, soms nijgend naar math, maar vooral met genoeg machogehalte om niet in de mooi-maar-flouwe postrockval te trappen. Zinderend....

Euhm, en dan een voorbeeld van waarom je beter bespaard blijft van een ontmoeting met je oude helden. I Hate Camera met Rudy Trouvé en Graig Ward is veruit de meest ervaren groep die we ooit op Undercurrent hebben gehad, maar dat is niet echt gebleken. Na een wel zeer korte en slordige soundcheck is het wel iets te gemakkelijk om je slechte concert enkel op de zaal, de pa en de DJ te steken. Die stopt heus wel als je dat vraagt en die mag best wel draaien als je nog aan’t opstellen bent...

Het Beleg van Schoten, met o.a. SimpleSongs, General Mindy, Monolite, Toman

General Mindy moet het echt hebben van een fatastisch groots geluid en laat daarbij terugdenken aan Evil Superstars of Millionaire. Ik hou ook best wel van hun wij-zijn-een-larger-then-life-rock-groep-attitude. Al staan ze in één of ander jeugdhuis in de kempen, toch spelen ze als, en kunnen ze je het gevoel geven dat je in Vorst Nationaal staat. Een groots geluid, maar een aantal catchy nummers zou dat geluid langer kunnen laten hangen (wow, nu voel ik me echt wel als de indie Andre Vermeulen)

Monolite, ontstak niet het feestje dat ik verwacht had, daarvoor bevatte het te veel rustige nummers, maar was zeker de moeite. Vooral door de fantastische stem van de zangeres deed het met me sterk aan Lamb denken

Toman was als de Belgische Mogwai weer fantastisch. Vooral het laatste nummer was echt wow.

Aparat Organ Quartet in Petrol

Vier electronische orgels en een drummer, dat is zowat Aparat Organ Quartet. En hoe klinkt dat? Antwoord: Als Trans Am op Future World. Zzeerr knap geluid, maar ziet er niet altijd even sexy uit.

(cd-re) Next Live: Electric Violence

2006-03-03T22:06:00.000+01:00

Digitale terreur in muzikale vorm is wat we van Cock Rock Disco (Jason Forrest’s label) mogen verwachten. Niet verwonderlijk dat ze daar kwijlend uitkijken naar een hybride van deze digitale chaos met het echte bastaard kindje van de hedendaagse muziek; death metal. En met dit Noorse duo is hun natte droom werkelijkheid geworden. Voor sommige zal ‘Elektro Violence’ inderdaat wel voor extatische hoogtepunten kunnen zorgen. Wij vinden het oubollig klinken en hebben het jaren terug al eens gehoord. Toen waren we zwaar onder de indruk van Voi Vod. De heavy metal gitaren die klinken alsof ze misbruikt werden door mechanische sci-fi gedrochten, niet te evenaren. Next Life combineert dit typische gitaar geluid met een batterij digitale piep en blieps en vervormde vocale samples. Bij momenten klinkt het best vettig, zijn er leuke ideeën maar de plaat weet zelfs geen heel nummer lang te boeien. Goede losse ideeën, slechte plaat, en dat gebeurt wel vaker in deze digitale zijstraten. http://www.cockrockdisco.com

(Li) Undercurrent #1, 17/02/2006 @ den drempel

2006-02-24T21:09:00.000+01:00

op verzoek!

alhoewel... ik kan eigenlijk over geen één van de groepen eigenlijk iets zinnigs zeggen: wegens te druk aan de inkom.

Gasoline DC klonk zeker ok, deed me een beetje aan Tram denken maar dan zonder die vette bas. Bronze vond ik persoonlijk het beste van de avond: post rock met ballen! Believo! deed wat we van hen verwacht hadden: een knappe en krachtige set. En van Ignatz, euhm, ik vrees dat ik toen al iets te zat was...

en uw eigenste DJ kutjong was natuurlijk ook weer geweldig!!

Samenvattend: een zeer geslaagde editie; veel volk; goede sfeer; goei groepen....

(Li-Re) John Cale - De Kuub (Turnhout)

2006-02-04T11:26:00.000+01:00

Ken Uw klassiekers, John Cale komt en dan word je aangemaand om te gaan kijken. Al zijn we Cale analfabeet. Niet één zwarte plak of zilveren schijfje van de man prijkt in onze collectie, zelf geen gedownloade, of gekopieerde. En afgaande op dit optreden gaat daar niet direct verandering in komen. Was het slecht? Nee. Was het goed? Nee. Cale wou nog eens laten zien dat hij kon rocken en had een maniakale band meegebracht. Als het even mocht rockten die er op los, en Cale verdronk erin. De man bleef vooral overeind in de rustigere en melancholischere nummers (we meende één Velvet Underground nummer te herkennen) en in een, ik kan geen titel noemen, freaky nummer waar een vriend opmerkte dat het van Zappa zou kunnen zijn. De after party aan diverse Turnhoutse togen was beter. Vandaag gaat het slecht.

(CD-RE) XIU-XIU La Foret (Acuarela/Bang!)

2005-12-30T15:16:00.000+01:00

Xiu Xiu, hier hadden we al veel over gelezen en nog wisten we niet wat we ervan moesten denken. Maar laat ‘La Foret’ U overtuigen. Het is een bijzondere luisterervaring, een plaat waar je de woordenboek bijneemt om de teksten een beetje te kunnen vatten, zodat je alles in het juiste perspectief kan plaatsen. Deze teksten zijn een essentieel onderdeel van de muziek, grimmig en ongemeen hard beschrijft Jamie Stewart op een no nonsens manier zijn gevoelens en kijk op menselijke relaties. Muzikaal is het een verslavende cocktail. De ene keer declareert hij met sombere stem (Denk aan Bauhaus) over een akoestisch gitaar stukje in de beste lo-fi traditie. De andere keer zingt hij vol overtuiging zijn verscheurende lyricus over een poel van hevige beats die alle kanten tegelijk uitschieten, harde elektronica en bevreemdende percussie van klokken en bellen. Een ander aspect is de semi klassiek insteek. In veel nummers leveren clarinet, bas clarinet, celo, tuba en andere een ingetogen inbreng. Dit ongeregeld zootje past adembenemend precies in elkaar en balanceert op het kunstige af. Xui Xui werkt dan volgens mij evengoed in een jeugdclub als in een galerij. Referenties zijn altijd gemakkelijk om een album te plaatsen, en bij ‘La Foret’ denken we altijd aan jaren 80 new wave groepen als Joy Division, Bauhaus maar ook The Residents en Einstürzende Neubaten hoor je terug en art rock van bv King Crimson of Devo. ‘La Forest’ is zeker geen ontspannende muziek trip maar een luisterplaat vol karakter die best niet ad-vundum te nuttigen is maar gedoseerd te gebruiken is en elke keer verslavender wordt. http://www.acuareladiscos.com

(Li) Wixel, Bloedrood, Nilo, Fern Knight, Thanksgiving @ Trix (27-11-05 Undercurrent)

2005-12-01T13:48:00.000+01:00

Woehoe, ’t is alweer lang geleden. Te lang, maar swoit. De fut was er wat uit na het Drekka-Monsere-Volmar-gebeuren; twaalf betalende en vooral drie kakgroepen. Al een geluk dat uw eigen, DJ Kutjong, en veel te veel Dubbele Westmalle de avond nog een beetje hebben gered.

Ik heb de laatste maand natuurlijk ook niet volledig stil gezeten: wat ik vooral onthoud is het fantastische optreden van Anthony and de Johnsons in de AB. Ook Bobby’s Evil in Glamor is Undead was best de moeite….

De laatste Undercurrent was ook niet meteen een overrompeling, maar was muzikaal wel een voltreffer. Opener Wixel-Bloedrood-Nilo (wie trouwens net zijn fantastische ‘Nilo and friends’ cd uit heeft) was enigszins rommelig maar verder toch wel hun charmante zelf. Fern Knight was straffer als verwacht: mooie en pure folk songs, spaarzaam maar toch sterk gearrangeerd. Maar top of the bill, letterlijk en figuurlijk dan, was toch Thanksgiving. Adrian Orange is echt fantastische als de weirde excentrieke Singer-Songwriter. Hij lijkt wel een puber, die nog niet zo goed overweg kan met zijn slungelige lichaam en stem, maar zijn songs zijn sterk, en zijn ‘act’ fantastisch.

(Li) Frappant 26-11-2005

2005-11-27T20:44:00.000+01:00

Zaterdagavond nog eens op stap geweest. Het was de finale van Frappant, de rockrally van de provincie Antwerpen zeg maar. Tien groepen traden aan, geselecteerd uit de voorrondes die gehouden zijn in een stuk of vijf jeugdhuizen verspreidt over de provincie. Elke groep mocht een kwartiertje het beste van zichzelf geven. En bij de eerste twee die we zagen was het meteen raak (Delta Junktion hadden we gemist). Mudbreeder (www.mudbreeder.be) is een naam om te onthouden hun epische mix van postrock en oude hardrock klonk sterk. Daarna mijn persoonlijke nummer één Monolite (www.monolite.be) . Een zangeres die aan Portishead deed denken en muziek die we omschreven als Senser zonder de heavy metal gitaren. Zeer sterke act. Daarna zakte het niveau wat weg. Op de alternatieve rock van Muon en Soma was misschien weinig aan te merken ze overtuigde me niet. The Seven Laws Of Woo deden bij momenten denken aan een rommeligere versie van The Talking Heads, ze wisten mijn aandacht niet te houden. Van To The Bone onthielden we vooral de drumsolo! Waar kom je dat nog tegen? Voor de rest kei goed voor op Merksplas kermis. Sfeer verzekert, alle rock’n roll clichés op een hoop en scheuren maar. Het is toch pas bij SimpelSongs (www.simpelsongs.tk) dat we terug euforis worden. Less Is More zullen we maar zeggen, basic liedjes overtuigend gebracht en met een experimenteel randje. Nadien kregen we nog A Nice View Over Trinidad een band die je zeker moet onthouden ook. Al kwamen ze niet zo goed uit de verf je kon horen dat ze zeer veel potentieel hebben. Broer Kris had het over de Belgische New Wet Kojak. Afsluiter Portland opteerde voor de melodieus gitaar rock en wisten me niet te overtuigen.
Na een leuke act van stand up comedian Alex Agnew kwam de jurry met hun verdict:
1) To The Bone, 2) SimpelSongs 3) Delta Junction
Een verassende keuze, wij houden het op: Mudbreeder, SimpelSongs, Monolite en A Nice View Over Trinidat. En vragen ons af waarom het altijd zo een stereotype rock bandjes moeten zijn? Zitten er in de provincie Antwerpen geen sterke Dance acts, of HipHop collectieven?

(CD-RE) 31 KNOTS: Talk Like Blood

2005-11-01T21:23:00.000+01:00

Dit trio uit Portland, USA kon ons met hun vorige release, de ep ‘The Curse of the Longest Day’ maar matig boeien. Misschien hebben we toen te vlug geoordeeld, maar we zagen het als het zoveelste emo-core bandje dat niet slecht was maar ook niets nieuws bracht. ‘Talk Like Blood’ bewijst het tegendeel en laat een band horen die zeker weet te overtuigen. Een sublieme mix van emo-core, hard-core en de nieuwe garde post-postpunkers. Fugazi en Karate zullen wel altijd helden blijven. Maar het gelukkig niet allemaal zo rechtlijnig. Slint en aanverwanten komen ook meedoen. En met deze kenmerken kan, als alles meezit, een goed plaatje gemaakt worden. En het zit goed op ‘Take like Blood’, hevige hard-core stukken, gestileerde artrock, een juiste dosis emo en catchy indie. We stellen bij zo veel positieve woorden dat misschien de producers Jay Pellicci (Deerhoof) en Scott Solter (Spoon, Okkervil River) ervoor gezorgd hebben dat het geen stereotype plaat is geworden? Doet er niet toe, ‘Take Like Blood’ heeft al meer door de boksen geschald dan Maxïmo Park. www.ownrecords.com

(CD-RE) Maggi, Pierce and EJ

2005-10-23T14:04:00.000+02:00

Drie Amerikanen die geregeld in de lage landen toeren en deze drie dubbele cd opnamen in Berlijn. De twee gasten, Pierce en EJ hebben een verleden in de THE GOATS een leftfield hiphop collectief avant le lettre. De verwachtingen waar dan ook redelijk hoog toen we gingen luisteren. De drie schijfjes zijn onderverdeeld in’Morgen’, Mittag’ en ‘Nacht’. En U had het al kunnen raden, s’morgens gaat het er rustig aan toe, wat melig, met een folk randje. ‘middag kan er al eens gelachen worden en klinkt iets opgewekter en s’nachts is het party time, allé, worden de gitaren al eens overstuurd. Maar naast de spuuglelijke hoes waar U in de platenbakken niet naast kunt kijken bevat de cd ook niet veel schoon. Het hangt aan elkaar met clichés van typische hard rock solo’s tot popmuziek in Bowie stijl. Nee, deze dragen we recht naar de tweedehands winkel. www.mpeband.com

(Li) RareFish Singer Songwriters Night (15-10-05)

2005-10-17T10:23:00.000+02:00

Misschien iets minder geslaagd op gebied van bezoekers als het grote RareFish festival (slechts drie betalende bezoekers) maar daarom niet minder gezellig. Enkel de zaal, de Peniche Fulmar, een tot concertzaal omgebouwde boot, is al romantisch genoeg om zo’n Singer-Songwriters avond de nodige glans te geven (inclusief rood gordijn etc.).

Opener Winter and Louise wist meteen al de toon te zetten door hun emotionele fluisterliedjes. De combinatie cello, gitaar, zang en af en toe piano werkte zeer goed, alhoewel de cello naar mijn aanvoelen toch iets te luid stond. Ook de songs mogen misschien nog iets gebalder, maar Winter and Louise klinkt in elk geval veelbelovend.

SimpleSongs maakte daarna zijn eigen gekozen bijnaam van ‘de Bombastische Bard’ waar, en viel in die zin ook op tussen de andere meer ingetogen sets. Nieuw was dat hij deze keer een bijna volledige pianoset speelde zonder hierbij geholpen te worden door zijn chaos pad of loop station. Deze set had zeker veel potentieel, maar was door een te stil afgestelde piano toch minder overrompelend dan ze had kunnen zijn.

Sleeping Dog is Chantal van Chacda solo en bracht ons zeer warme en breekbare liedjes op piano en gitaar. Vooral haar ijle, wat zweverige stemgeluid (wat dat dan ook moge betekenen) is daarbij haar grote troef. Denk daarbij aan de stem en de nummers van Aroah of Carol van Dijk.

Nilo’s set was verruit de verrassendste van de avond. Ik ben al langer fan van zijn songschrijverschap, maar het life brengen van die nummers wilde tot hiertoe niet echt lukken. Nu leek het voor het eerst dat hij zijn set goed had voorbereid, en dat loonde. Samen met Maxime Le Hung (Matamore, Tom Sweetlove) bracht hij zeer mooi gearrangeerde popnummers met zeer klevere teksten. Het lukt me sindsdien niet meer om ‘Naked’ uit mijn kop te krijgen.

(Li) Rarefish festival (08-10-2005)

2005-10-17T09:43:00.000+02:00

Het Rarefish collectief bestaat drie jaar: vorig jaar was deze gebeurtenis nog maar een paar optredentjes in huiselijke kring waard, nu werd er een heus festival georganiseerd in een propvol Magasin 4. Ik heb geen zin om elke groep in detail te gaan bespreken, daarvoor is het inmiddels ook al te lang geleden, en de meeste van deze groepen heb ik hieronder al wel eens uitvoerig besproken, maar ik kan u wel zeggen dat geen van de groepen teleurstelde.

De eerste groep, Feuerbach, was tevens ook de enige groep die ik nog niet gezien had. Feuerbach bestaat uit de helft van het gesplitte Goldfish Liberation Frond, aangevuld met nog eens drie extra man. Momenteel worden ze enigszins gehyped. In de nabije toekomst mag je van hen dan ook iets verwachten op Zeal-Records. Life brachten ze het er in elk geval zeer goed vanaf wat niet evident is voor hun liefelijke meerstemmige emo-pop-nummertjes.

Ook Wixel kon behagen, en ook hier leek warm wel het sleutelwoord. Mooie warme post-rock nummertjes die me enigszins naar Martini deden verlangen, ook de wel zeer korte A December Lake reünie (één nummer) tijdens de set was geslaagd.

Terug naar boven dan voor Naifu, waar zij de eerste echte stomende set van de avond speelden. Hun zeer gekunstelde rock die door de stem van Dominique van Camp het midden lijkt te houden tussen PJ Harvey, Blonde Redhead en Björk vulde de bovenzaal van de Magasin 4 perfect.

Hetzelfde deed Sleepy Lili een half uurtje later beneden ook: stomende, maar hier meer elementaire rock . Sleepy Lili was door hun rechtlijnigheid het buitenbeentje van de avond, maar daardoor zeker niet minder op zijn plaats.

I Love Sarah, deed wat het moest doen, en deed dat beter dan ooit. Het was de eerste keer dat ik hen zag met een deftig versterkt geluid, waardoor ook de gitaar eindelijk wat meer aandacht kreeg. Het geluid werd hierdoor rijker, zonder minder overrompelend te zijn. Klasse!

SimpleSongs deed niet minder dan dat en overrompelende ook, ditmaal niet door een wall of sound maar eerder door zijn mooie breekbare liedjes. Zo breekbaar blijkbaar dat tijdens de set tot tweemaal toe de elektriciteit uitviel. Dit hinderde hem niet om toch één van zijn beste sets te geven.

Nadien was het tijd voor Toman. Tot hier toe één van de succesvolste RareFish groepen. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik hen volledig gemist heb (zoektocht naar een zak chips in nachtelijk Brussel).

Onder de noemer ‘extreem afsluiten’ was het nu de beurt aan Elton Vincent en dat was volgens mij met zijn beste noise-set tot nog toe: puberaler dan ooit, en tegelijkertijd leek er meer richting in te zitten dan anders.

Kortom, het was een fantastische avond! Ik heb het uiteindelijk dus toch niet kunnen laten om er een volledig verslag over te schrijven. Hier kan u er trouwens nog meer meningen op nalezen. Mijn persoonlijke hoogtepunten waren I Love Sarah, SimpleSongs en Fuerbach. Hopelijk laten ze ook de vierde verjaardag van RareFish niet onopgemerkt voorbij gaan.

(Li) Undercurrent met Barmitzvah Brothers en Two Minute Miracles (6-10-2005)

2005-10-16T12:07:00.000+02:00

jaja, ik weet het, ik sta een beetje achter, maar het was nogal een hectische week o.a. door het verblijf van de Barmitzvah Brothers & The Two-Minute Miracles.

The Two Minute Miracles was voor deze gelegenheid een eenmansband die bestond uit Andy Magoffon. Met behulp van gitaar, drum en twee micro’s speelde hij mooie maar donkere, countrypopliedjes. Denk Songs:Ohio, of My Morning Jacket. Zeer Mooi!

The Barmitzvah Brothers bestonden voor deze keer uit Geordie Gordon (catchy naam!) en Jenny Mitchell aangevuld met The Two Minute Miracle Andy Magoffon. Wat ze maken is een soort van rammelige country-polka-pop en hoe ze live klinken is ronduit fantastisch. Er komen onder andere gitaren, basgitaar, drums, banjo, trompet en nog wat elektronica aan te pas maar vooral veel goede popsongs en een sympathieke performance. Zeker de moeite wanneer je ze nog eens kunt gaan zien in België.

Volgende Undercurrent avonden:
27 october: film @ Trix: Dig!
29 october: bluesanct Night met: Drekka (us), Justin Vollmar (us), Annelies Monseré (nl/b) @ Scheld'apen

(RE) Guido Möbius: 'Dishoek'

2005-10-15T21:51:00.000+02:00

CD die afgelopen maand niet uit de cd speler was weg te krijgen:

Guido Möbius is de labelbaas van Emphase, dat vooral bekend is van conceptplaten waarbij muzikanten gevraagd wordt te werken met één klank, instrument of noot. Daarnaast is hij ook gitarist van dienst bij het Berlijnse collectief Blinker Inc. In zijn solowerk staat de gitaar ook centraal. De basis van de plaat doet vaak denken aan de platen van het post-rock onderonsje Pallman (met Chris Brokaw, Bundy K. Brown, Doug McCombs ea.), maar Möbius gaat de post-rock voorbij. In elk nummer zit je onverwacht te luisteren naar haperende ritmes en vreemde electronische geluidjes die zeer natuurlijk in de acoustische gitaarpartijen verweven worden. Naast de gitaar en unheimliche elektronica zijn er veel gastbijdragen met klassieke instrumenten. Violen, klarinet, cornet en fluit maken dat sommige intro's van nummers aan Rachel’s doen denken. Maar ook hier laat Möbius ongemerkt de elektronica het zaakje overnemen, integreert geruisloos soundscapes, gaat rocken of laat er een human beatbox op los. Steeds verrassend, altijd een geheel. ‘Dishoek’ is, post-rock met klassieke elementen, tegendraads pruttelende elektronica en er is affiniteit met straatcultuur. Maar ‘Dishoek’ is vaak ook gewoon pop muziek, en dat is de kracht van deze plaat. Voor een paar refferenties denken we aan de gecomponeerde muziek van FS Blumm en aan muziek buiten de marge van acts als Radian of Corker / Conboy. ‘Dishoek' is dus een sterke plaat.

(Ne) Programma Scheld'apen October/ November

2005-10-05T13:52:00.000+02:00

PROGRAMMA SCHELD’APEN OKTOBER 2005
www.scheldapen.be

Donderdag 6 oktober Undercurrent

BARMITZVAH BROTHERS (can)
THE TWO-MINUTE MIRACLES (can)
http://www.undercurrent.be

barmitzvah brothers: three youth from Canada, who make experimental pop from unusual and home-made instruments and household objects. their eclectic style fuses polka, punk, klezmer, bluegrass and folk. upbeat to melancholy. think j. newsom, the microphones... the two-minute miracles sparkle with alt-country pop gems and slow number burns. think wilco, sparklehorse, my morning jacket, l. barlow..

Vrijdag 7 oktober Volkskeuken vanaf 19u

Donderdag 13 oktober Boekvoorstelling La Fille d’O Vanaf 14u

"Murielle Scherre is het meisje achter la fille d'O, een eigenzinnige, sexy lingeriecollectie. Ze kende meteen een groot succes in binnen- en buitenland. Zelfs popdiva's als Roisin Murphy van Moloko en Alison Goldfrapp bekeerden zich tot haar minimalistische lingerie. Het erotische imago rond la fille d'O werd geprojecteerd op het prive-leven van Murielle: la fille d'O is lingerie en Murielle werd lingerie. In dit boek vertelt ze haar verhaal."
Vanaf 14u is iedereen welkom om te komen proeven van uitdagende verhaaltjes en zinnenprikkelende spelletjes. Er komen tapijten en kussens, deVillesHaremgirls en lingerie. Er wordt voorgelezen, verteld en opgebiecht, gedronken, gebeten en doorgeslikt.
Vanaf 20u serveren kontra en la fille d'O educatieve filmpjes. "a fine selection of the films you always wanted to see but were afraid to rent"

meer info:
www.lafilledo.com
www.devillesharemgirls.com
www.kontra.be

Vrijdag 14 oktober vanaf 21u South American Assault

I SHOT CYRUS brutal and fast hc/punk w/ influences ranging from Cryptic Slaughter to Negazione to early C.O.C. ... feat. Boka of Ratos De Porao
MIGRA VIOLENTA (arg) banda hardcore crust de Buenos Aires - fast and energetic w/ a raw edge D
ISCARGA (bra) raw political thrash/punk/hardcore in the vein of Lärm or Infest burned w/ tons of energy on 625 thrashcore
+ more tba
+ Volkskeuken vanaf 19u more

info: www.heartbreaktunes.com

Woensdag 19 oktober HYPNOS LOS NATAS
more info: www.heartbreaktunes.com

Donderdag 20 oktober Kontra Cinema film begint om 21u
meer info: www.kontra.be

Vrijdag 21 oktober Volkskeuken vanaf 19u

Zondag 23 oktober En concert! RAXINASKY PLASTERED

Donderdag 27 oktober Kontra Cinema film begint om 21u
meer info: www.kontra.be

Vrijdag 28 oktober Volkskeuken vanaf 19u

Zaterdag 29 oktober 05 Undercurrent BLUESANCT NIGHT
inkom €5
bands:

DREKKA (US) lofi indiefolk http://www.bluesanct.com/bands/drekka
VOLLMAR (US) sweet americana http://www.bluesanct.com
ANNELIES MONSERÉ (B/NL) delicate piano songs http://annelies-monsere.tk

Zaterdag 26 november MACHT VAN DE NUZIKANT!!!!

Woensdag 30 november THE PSYCHIC PARAMOUNT (No Quarter Records)

A loud, full-on psychedelic freak-out "power-trio" from New York City formed by x-members of LADDIO BOLOCKO , PANICSVILLE & SABERS. Layers of looped and delayed guitars link up like a chain of DNA over a blown out torrent of percussive abuse. Appealing to fans of Acid Mothers Temple , Circle , Comets On Fire . www.thepsychicparamount.com
+ More tba

meer info: http://www.conspiracyrecords.com/

(Ne) Interessante data in Arenberg

2005-10-05T12:59:00.000+02:00

De Arenberg: niet echt de meest rock'n roll plaats van Antwerpen, maar komen af en toe toch ook wel leuke dingen:

zondag 9 october
open podium met o.a. SimpleSongs
gratis

woensdag 12 october
Thou

vrijdag 21 october
Je M'en Fish avond met: Mastasini, Halosinus & Lo-Bat

woensdag 2 november
Stuurbaard Bakkebaard, Scout Niblett (!!!!!)

woensdag 9 november
Rudy Trouvé - Pascal de Weze (!!!!!)

maandag 21 november
Bettie Serveert - Solex

(Re) Roadhouse Libra @ Scene (02-10-2005)

2005-10-05T00:17:00.000+02:00

De Scéne begint met twee wekelijkse en gratis concertjes op zondag: joepie de poepie!! Roadhouse Libra mocht de spits afbijten en deed dat overtuigend. Mooi gearrangeerde pop/rock nummertjes met een jazzy sfeertje, een beetje zoals we van Rudy Trouvé gewoon zijn. Rustige schone muziek: perfect voor in de scéne!

(Re) To The Bone, SimpleSongs, Nice View over Trinitad @ Bornem (01-10-2005)

2005-10-05T00:14:00.000+02:00

Zaterdag naar de vierde voorronde van Frappant geweest. k'Heb niet veel zin om elk van de zes groepen te bespreken, maar enkel degene die ik interessant vond, en die uiteindelijk ook gewonnen hebben.

To The Bone:
Al veel van gehoord, maar steeds gemist. To The Bone klinkt als zijn naam aangeeft: puur, rock’n roll, garagerock op zijn best.Vet!

SimpleSongs:
Al veel te vaak over geluld. Hij had aanvankelijk moeite om de zaal stil te krijgen, maar alleen achter een achtkoppig funkcollectief spelen lijkt me nu ook niet zo’n gemakkelijke opgave. Verder was het een zeer geslaagd optreden.

A Nice view over Trinidad:
Onder het moto ‘het kan beter op iets trekken dan op niks’ copieert A Nice view over Trinidad schaamteloos het geluid van Girsl against Boys. Er zijn natuurlijk slechtere voorbeelden om van te pikken. Een verdiende winnaar!

(Ne) interessante data in luchtbal/ Hof ter Loo

2005-10-02T23:58:00.000+02:00

zaterdag 8 october :
Spectre showcace met: Loss (usa), The [law-rah] Collective (nl), This Morn’ Omina (b), Kraken (b), Okk-ulth (b), 33Mhz (b)
Luchtbal

dinsdag 25 october:
Mark Eitzel (solo)
Luchtbal

vrijdag 28 october
Zu, I Hate Camera (!!!!!!)
Luchtbal

vrijdag 29 october
The Hafler Trio, Fear Falls Burning, Wander (!!!!!!)
Luchtbal

maandag 31 october
KMFDM, Sonar, Panic DHH, Joshua
Hof ter Loo

***pfff vanaf hier geen links meer hoor: ge kunt uwe info zelf hier vinden: http://www.ccluchtbal.org/***

vrijdag 4 november
Millionaire (!!!!), Mono (!!!!), White Circle Crime Club, World's End Girlfriend
hof ter loo

donderdag 10 november
Echo & The Bunnymen
Hof ter Loo

zaterdag 19 november
seats'n beats met: Pluramon feat. Julee Cruise (!!!!), TUK + Kurt d'Haeseleer, Secede
Luchtbal

Ik zou op de site van het luchtbal ook eens op zoek gaan naar de groepsfoto van After Forever: hilarisch!

(Re) Namosh @ (Fanklub) Kaaiman (30-09-2005)

2005-10-02T23:56:00.000+02:00

Namosh, een one-man-Electro-band uit Berlijn: je zou voor minder aan Mockey of Peaches denken. En daar deed het ook aan denken maar bij deze twee laatste is het live-aspect wel wat groter. Hier leek het wel een veredelde karaoke. Maar swoit, wat zit ik te zagen, het feestje was vet, en meer moet dat niet zijn!

De volgende Fanklub is op 28 october met Crazy Girl uit Londen, ook weer in de Kaaiman.

(Re) Kwad, Sleepy Lili, SimpleSongs @ Court Royale, Evere (24/09/05)

2005-10-02T20:57:00.000+02:00

Kwad brengt ‘blasé’ in muzikale vorm, met instrumenten als oude lampenradio’s, een voorlezende vrouw, ritselend papier en tapes worden soundscapes gemaakt die als enig doel lijken te hebben kleine kindertjes bang te maken. Mij konden ze niet echt imponeren.... *had me nog zo voorgenomen geen afbrekende recensies te schrijven *

Sleepy Lili was deze keer daarentegen wel echt sterk Ik had ze de twee vorige keren dat ik ze gezien had iets te gemakkelijk afgeschreven als een grrl-power-garage-rockgroep maar nu met een deftig geluid leek hun muziek toch rijker te zijn dan gedacht en deed het me af en toe aan het beste van Kim Deal denken.

Als ik de intentie zou hebben om objectief te zijn zou ik eigenlijk moeten zwijgen over het geweldige SimpleSongs, maar die intentie heb ik niet, dus kan gerust zeggen dat ik SimpleSongs eigenlijk geweldig vind. Ook hier was SimpleSongs weer zijn geweldige zelf alhoewel het geluid af en toe minder geweldig was.

U kan trouwens zoals vroeger alreeds vermeld was volgende week zaterdag (dat is de achste october dus) zowel de geweldige SimpleSongs als Sleepy Lili bewonderen op het RareFish festival (Magasin 4, Brussel, met ook nog: Toman, Elton Vincent, Naifu, I Love Sarah, Fuerbach, Mitsels)

(Re) I Love Sarah @ Glamor is Undead (23/09/2005)

2005-10-02T20:56:00.000+02:00

I Love Sarah leek me in Glamor is Undead potiger dan anders: meer Millionaire, minder post-rock. Het sympathieke geluid maakt plaats voor overdondering (als dat al een woord is). Jeroen (de drummer) blijft een feest om live aan het werk te zien, toch zou ik graag I Love Sarah eens zien met een goed afgesteld geluid!

I Love Sarah speelt zaterdag 8 october nog op het Rarefish Festival (Magasin 4, Brussel, met o.a. SimpleSongs, Tomàn, Naifu, Sleepy Lili, Elton Vincent, Fuerbach, Wixel, Mitsels)

(Re) Autistic Youth/ Capsule @ Kaaiman (22-09-2005)

2005-09-27T20:39:00.000+02:00

Autistic Youth:
Elko Blijweert is blijkbaar een kind van de eighties. In dit project waarvoor hij samenwerkt met Tim van der Poel (Franco Saint de Bakker) waagt hij zich aan het gebruik van elektronica en pakt hij zijn gitaar maar zeer sporadisch op. Enerzijds spijtig maar zeer gedurfd. Nooit gedacht dat Elko nog eens als Laurie Anderson zou klinken!

Capsule:Een 8-koppig balorkest onder leiding van Saar van de Leest (Tip Toe Topic, Traktor): zo stond het op de affiche, en zo klonk het ook. Denk aan de mooie lo-fi pop van Tip Toe Topic met de volle sound van Think of One, door de samenzang leek het zelfs soms of de Andrew Sisters terug fris en springlevend waren. Soms ontroerend, introvert en uitbundig tegelijk: klasse!

(Ne) Sorry, een beetje laat!

2005-09-23T19:33:00.000+02:00

Freaks End Future & Ultra Eczema present - LAST MINUTE SHOW !!!

Friday 23 September
ULTRALYD ( Norwegian free/rock/jazz assault - members of Noxagt - Load Records ! )
Starts @ 20.00Come early !!

Freaks End Future
Pieter Van Hobokenstraat 12
B-2000 Antwerpen

http://www.freaksendfuture.com/
http://www.ultraeczema.com/

(Ne) Rudy Trouvé in Glamor is Undead

2005-09-23T18:47:00.000+02:00

Rudy Trouvé stelt zijn Blow-Ups tentoon in galerij 'Glamor is Undead'. Op volgende dagen kan u zelfs van een live muzikale begeleiding genieten:

23-09-2005: I Love Sarah
29-09-2005: Central (improv groep met Rudy Trouvé)
08-10-2005: Ward/ Nagels/ Frateur (supergroep met Graig Ward (dEUS, Love Substitutes), Gunther Nagels (Donkey Diezel) en Gregory Frateur (Dezmona)

http://www.glamorisundead.be

(Re) The Van Jets @ Kavka

2005-09-23T16:08:00.000+02:00

Woeha! Wat een verrassing! Ik had makke pop verwacht (humos rockrally!), maar dat draaide even anders uit. De missing link tussen Millionaire en The Datsuns? Rock’n roll in elk geval!!! Pleit nog voor hun: een fantastische cover van Morphine. 3X thumps up!!

www.kavka.be
www.thevanjets.com

(re) feast whisslepants and pennisch tea flosh/ jessica rylan @ Kaaiman

2005-09-17T19:33:00.000+02:00

feast whisslepants and pennisch tea flosh
geeuw...weird-folk-noise door Vaast Colson en Dennis Tyfus; ik was niet echt overtuigd. het had zijn sterke momenten, maar over het algemeen was het maar... geeuw....

jessica rylan (aka Can’t)
euhm, tja. wat hierover? een soort post-punk-noise? Knappe zelfgemaakte gitaren alleszins en euhm behoorlijk intens anderszins. Maar ik had niet de indruk dat de aarde even stopte met draaien ofzo.

ultra eczema

(Re) Cocorosie/ Patrick Wolf @ AB (13/09/2005)

2005-09-15T15:31:00.000+02:00

Patrick Wolf
ik moet zeggen, ik had iets anders verwacht. Ik verwachtte eerder een perfect geregisseerde set a la Ben Christophers maar in plaats daarvan kregen we een bijna nonchalante expressieve set. Bij wijlen moest ik zelfs denken aan Xiu Xiu: bombastische pathos en knullig amateurisme met excentriciteit als alibi. Patrick Wolf klinkt, en ziet eruit als de zelfverklaarde misbegrepen puber en daar vind ik niets mis.

Cocorosie
Ook Cocorosie verraste me, maar dan eerder op een negatieve manier. Wat ik klein en charmant had voorgesteld, klonk geforceerd en pompeus. Sorry voor mij moest die operazageres, danser, rapper en dj niet. Ik was echt niet op zoek naar de missing link tussen Bjork en Spearhead. Pfff, ik weet het niet. Ik ben waarschijnlijk een negatief mens maar… dit?

Undercurrent kalender

2005-09-13T15:42:00.000+02:00

nog eens voor de duidelijkheid de volledige Undercurrent kalender voor het najaar 2005

* thursday 29 september 2005 (film @ trix)
20:00 sharp @ trix muziekcentrum, antwerpen
free entrance; reservation necessary: info@trixonline.be
a co-operation with trix

FEARLESS FREAKS (Bradley Beesley, 2005) 100 minDocumentary on the evolution of The Flaming Lips.

+ undercurrent dj nilo
------------------------------------------------------------------------------------------------

* thursday 6 october 2005 (Undercurrent presents)
scheldapen, antwerpen

BARMITZVAH BROTHERS (can) website klezmeresque polkapop
THE TWO-MINUTE MIRACLES (can) website dark countrypop
------------------------------------------------------------------------------------------------

* thursday 27 october 2005 (film @ trix)
20:00 sharp @trix muziekcentrum, antwerpen
free entrance; reservation necessary: info@trixonline.be
a co-operation with trix

DIG! (Ondi Timoner, 2004) 107 min
Documentary on the rise of and rivalry between Anton Newcombe (leader of the Brian Jonestown Massacre) and Courtney Taylor (leader of the Dandy Warhols).

+ undercurrent dj caroline ‘mono’kiri’ werbrouck
------------------------------------------------------------------------------------------------

* saturday 29 october 2005 (Undercurrent presents Bluesanct Night)
scheldapen, antwerpen

DREKKA (us) website lofi indiefolk
VOLLMAR (us) website sweet americana
ANNELIES MONSERÉ (b/nl) website delicate piano songs
------------------------------------------------------------------------------------------------

* thursday 24 november 2005 (film @ trix)
20:00 sharp @ trix muziekcentrum, antwerpen
free entrance; reservation necessary: info@trixonline.be
a co-operation with trix

I AM TRYING TO BREAK YOUR HEART (Sam Jones, 2002) 92 min
Documentary on the making of Wilco's breakthrough album 'Yankee Hotel Foxtrot'. A story about band members departing and conflicts with record companies.

+ undercurrent dj's
------------------------------------------------------------------------------------------------

* sunday 27 november 2005 (Undercurrent presents)
location tba

THANKSGIVING (us) website raw folksongs
+ more tba
------------------------------------------------------------------------------------------------

* thursday 22 december 2005 (film @ trix)
20:00 sharp @ trix muziekcentrum, antwerpen
free entrance; reservation necessary: info@trixonline.be
a co-operation with trix

WISE OLD LITTLE BOY (Ryer Banta, 2004) 56 min
Tourmovie about the 'Wise Old Little Boy' tour of Phil Elverum (The Microphones) and Kyle Field (Little Wings), taking them to small towns and strange venues.

+ undercurrent dj's
------------------------------------------------------------------------------------------------

A Brand @ Trix (10-09-2005)

2005-09-13T15:29:00.000+02:00

Zaterdag hield Trix opendeur. Gratis Bier, gratis optredens: mogen ze meer doen! Spijtig dat ik zo laat was want heb uiteindelijk enkel A Brand nog kunnen zien. Het was de eerste keer trouwens, maar kan niet meteen zeggen dat mijn volledige wereldbeeld veranderd is. Catchy popsongs dat wel, maar het huisvaders-met-een-hobby-gehalte was me net iets te hoog.

In samenwerking met Trix en @ Trix doen wij (Undercurrent) trouwens vanaf de 29ste september aan maandelijkse filmavonden. Er wordt ook nog gewerkt aan een optreden van Thanksgiving @ Trix, maar staat nog niet vast….

Wonderfestival

2005-09-04T20:27:00.000+02:00

Ik weet niet echt of ik nu spijt moet hebben dat ik niet naar het Wonderfestival ben geweest, maar het schijnt een behoorlijke ramp te zijn geweest. O.a. Girls against Boys, Millionaire, Vive La Fête, Starfighter, The Nomads, ‘t Hof van Commerce, A Brand, Durango en Superdiesel zouden gecancelled hebben en ook de opkomst bleek nogal mager te zijn (= eufemisme)

Spijtig want ik had het Carim Bouzian anders wel gegund om de Antwerpse Chokri te worden. Ik stel dan maar voor om vanaf nu de Wonderbar en masse te bezoeken!

ziehier voor info en meningen:

http://www.rarefish.be/forum/viewtopic.php?t=2303
http://forum.goddeau.com/viewtopic.php?t=1029

concert review: Dijf, Lederhosen Lucil & Stijn @ Petrol

2005-09-04T20:01:00.000+02:00

Ik weet het, ’t is niet hip, maar voor de tweede opeenvolgende vrijdag naar Petrol getrokken. In tegenstelling tot vorige week waren er maar weinig teleurstellingen.

Dijf
Dijf aka Dave Sanders was de eerste verassing. Wat ik er ooit van gehoord had, way backin den tijd van de Bar Napoleon, deed me enigszins aan Compost-achtige house denken. Muzikaal dik in orde (alhoewel niet mijn ding) maar live niet spannend om naar te kijken. Op beide vlakken lijkt er nogal wat veranderd. Muzikaal doet het tegenwoordig veel meer denken aan Stijn of Magnus met een flinke acid injectie: dansbaarder en tergelijkertijd leuker om naar te kijken.

Lederhosen Lucil
Ergens werd het omschreven als Prince meets Pippi Lankouse. Ik dacht eerder aan Harry Merry in drag ofzo: leuke dansbare dansnummertjes met voorgeprogrammeerde keyboardritmetjes als begeleiding. Vooral fantastisch om te zien en op te dansen. Veruit het beste van den avond!

Stijn
Waarschijnlijk al iets te vaak gezien, echt warm werd ik er alleszins niet meer van. Van mij mogen de trompettist en gitarist voortaan thuisblijven; het leek soms wel Sade. Overal: best te genieten optreden natuurlijk.

week 34

2005-08-30T21:08:00.000+02:00

Deze week enkel mooie muziek blijkbaar :

Sufjn Stevens: Illinois (Asthmatic Kitty)
Onaardse schoonheid op een schijfje. Een beetje Jim O’Rourke, een beetje Simon & Garfunkel…. Wonderschone (lente)liedjes op een Eureka-achtige manier gearrangeerd. De plaat van het jaar?

Nathan Michel: The Beast (Sonig-2005)
Al van een tijdje terug, mei ofzo, maar vreemd genoeg blijkbaar volledig over het hoofd gezien. Denk aan Jim O'Rourke's Eureka maar dan nog aangenamer, een late Arto Linsay zonder het latino geluid. Zeer Mooi, vooral de single 'A to B' met Amber Papini op vocals !

Jim O'Rourke: Eureka (Domino)
Deze week weer een aantal keer beluisterd door Nathan Michel en Steven … Wat een fantastische plaat toch . Die orkestratie overvol en toch licht tegelijkertijd. Vooral die vrouwenkoortjes zoals in bijvoorbeeld ‘Women of the World’: goddelijk!

Xiu Xiu: La forêt (5 rue christine)
Misschien niet echt ‘mooi’ te noemen, maar moet qua bombast toch niet echt onderdoen. Een typisch Xiu Xiu plaatje: het betere cut and paste werk met een overdreven hang naar drama.

concert reviews: Mud Flow & Ghinzu @ Petrol

2005-08-28T14:43:00.000+02:00

teleurstelling troef!

Mud Flow:
Bwaaa.... Een gitaargroepke hé, je kent dat wel, een paar cd-tjes van Placebo thuis liggen, misschien nog eentje van dEUS of Interpol en het zelf ook eens willen proberen. Er zijn ergere voorbeelden te kiezen maar een fris geluid brengt dit niet op. Echt opwindend was dit optreden dan ook niet, al was de Sonic Youth cover naar het einde wel leuk om terug te horen

Ghinzu:
Ik moet eerlijk bekennen ik heb altijd een zwak gehad voor dEUS. Ik kan het meestal ook goed verdragen wanneer anderen zich laten beinvloeden door dEUS, maar Ghinzu gaan me toch net iets te ver. Het lijkt wel een fucking dEUS-tribute-band. Of nog erger: de Clear-Chanel versie van dEUS. dEUS op formaat van grote uitverkochte stadiums, met afgelikte truckjes en zonder maar een greintje seks. Zelfs Marco Borsato lijkt nu plots integer en subtiel! Helemaal fout ging het wanneer ze ook nog eens Blue Suede Shoes van Carl Perkins en Purple Rain van Prince coverde. Had ik flouwe covers gewild was ik godverdomme wel naar de Magical Flying Thunderbirds op een of andere Grote Markt in Vlaanderen gegaan.

Petrol

Nieuws van Scheld'apen

2005-08-26T17:50:00.000+02:00

SCHELD'APEN PROGRAMMA SEPTEMBER 2005 http://www.scheldapen.be

Zaterdag 27 AUGUSTUS 2005
DJ vs. DJ
TIGRESSE / CRASH & BURN

Donderdag 8 SEPTEMBER 2005
"AALTRA"

Benoit Delepine | B | 2004 | '92
Belgische road movie die het midden houdt tussen 'Stranger Than Paradise' en 'C'est Arrive Pres De Chez Vous'. Benoit Poelvoorde heeft een klein rolletje, alsook Aki Kaurismaki, en er zijn ook cameo's van Noel Godin, Jan Bucquoy en Stefan Everts(?).

film begint om 21.30 (goed weer = openlucht rond 22.30)

Vrijdag 9 SEPTEMBER 2005
19.00u
Volxkeuken

Zaterdag 10 SEPTEMBER 2005
ASVA (vs)
Het zeskoppige ASVA werd opgericht door x-leden van grensverleggende bands als SUNN O))), MR. BUNGLE, BURNING WITCH enz... Niet echt de typische doom band, orgels, piano e.a. bovenop vette lagen gitaar. ASVA zal door 'tstad blazen en gaat lager dan welke "DRONE ROCK" dan ook.
MÖSE (Bel)
In de lente van 2004 ontstaan uit de ritmesectie van het legendarische HOLEFILLER brengt MÖSE een verpletterende muur van doom-metal, sludgecore, noise en aanverwanten.
Niet voor gevoelige luisteraars...of net wel!

Donderdag 15 SEPTEMBER 2005
"STRASS (onder voorbehoud)"

Vincent Lannoo | B | 2001| '70
Eerst en enige Belgische film ooit gemaakt volgens de regels het Dogma manifest van Lars von Trier en Thomas Vinterberg. De film volgt de lessen van een perverse en bazige docent op een toneelschool. Opwarmer voor het Scheldapen Theaterfestival.

film begint om 21.30 (goed weer = openlucht rond 22.30)

Vrijdag en zaterdag 16 + 17 SEPTEMBER 2005
THEATERFESTIVAL TOOONEEELLLEELLEL
GRATIX!

Vrijdag: Een lange avond met vijf korte solo's !
Vanaf 20u30 :
Simon Allemeersch * BIJ HET VANGEN VAN TIJGERS
Nico Boon * LOBOTOMY MAN
Benjamin Verdonck *
Abattoir Fermé: Kirsten Pieters en Stefan Lernous* BRONMATERIAAL NR°1
Marijs Boulogne * EXCAVATIONS / versmaarrot (een toonmoment)
+ Volxkeuken om 19.00u

Zaterdagmiddag: Een nazomer-middag voor jong en ouder !
Vanaf 13u :
Cie Bitskoem * BOUGE PAS! (NI BOUGERE!)
De Anale Fase * AF... een stukje maar.
Gert Dupont * CARPET LAND (try-out)
+ Volxkeuken om 20.00u

Zaterdagavond: DE SHOWNACHT MET VEEL ONVERANTWOORD VOLK !
Vanaf 21.u tot laat:
Gunther Lamoot !
Kamagurka en Johan De Smet !
Tine Van den Wyngaert !
Steven Grietens !
Pieter de Buysser !
Joke van Leeuwen !
La Esterella !
Joost Vandecasteele !
Vzw Cirq !
Het Maskesmachine !
Jo 'trompet' Jespers !
Johan Petit en Vitalski !
Bernard van Eeghem! (ov)

En nog zoveel anderen die zullen zwichten en zwoegen ten uwer vermaak...

Donderdag 22 SEPTEMBER 2005
"WHERE THE BUFFALO ROAM"

Art Linson | VS | 1980 | '96
Zo'n 20 jaar voor Johnny Depp in Fear and Loathing in Las Vegas kroop Bill Murray ook al eens in de huid van Hunter S. Thompson. Een ode aan Captain Paranoid! The Duke of Gonzo! Supergeek!

film begint om 21.30

Vrijdag 23 SEPTEMBER 2005
19.00u
Volxkeuken

Donderdag 29 SEPTEMBER 2005
"MOOG"

Hans Fjellestad | VS | 2004 | '72
Documentaire over een van de pioniers van de electronische muziek, Bob Moog.Interviews met en performances van Money Mark, Keith Emerson, DJ Spooky, Jean-Jacques Perrey, Luke Vibert, Bernie Worrell en Mix Master Mike.
+
SYSTEM DSR
modular Analog big band !

film begint om 21.30

Vrijdag 30 SEPTEMBER 2005
19.00u
Volxkeuken

INDERDAAD! NOG STEEDS ELKE VRIJDAG VOLKSKEUKEN OM 19U (eten om 20u)!
EN JA!
DE KONTRA CINEMA IS VERHUISD VAN VRIJDAG- NAAR DONDERDAGAVOND, 21.30U!

WEES UITERST WELGEKOMEN!!

(Re) Week 33

2005-08-21T13:51:00.000+02:00

gepikt van de Subjectivisten: een wekelijks lijstje!

dEUS: Pocket Revolution
Soms vind ik het jammer dat CD's voor hun release lekken, de magie van het wachten, van de hype gaat erdoor verloren. Maar de CD zelf is zeker geen tegenvaller; vooral de Afghan-Whigs-achtige opener is groots. Niet hun beste album, maar volgens mij toch beter dan de voorganger.

Of Montreal: Sunlandic Twin (Polyvinyl)
Al een tijdje uit, maar ik kan het gewoon niet laten dit plaatje te draaien, vooral “wraith Pinned to the Mist and Other Games” is echt het perfecte zomerplaatje: "let's pretend we don't excist, let's pretend we're in Antartica". Ik denk dat het nooit nog uit mijn hoofd gaat.

Kevin Blechdom: Eat My Heart Out (chicks on speed)
Ik dacht dat die man alleen maar serieuze elektronica maakte! verkeerd gedacht blijkbaar. Op deze plaat enkel super poppy slagerachtige nummertjes met de Chicks on Speed op zang. Leuk, Leuk, Leuk!

Oxford Collapse: A Good Ground (kanine records)
Iets tussen Pavement en Franz Ferdinand? Iets te rommelig om echt fantastisch te zijn, maar zeker toch een leuk plaatje

(Ne) Undercurrent

2005-08-19T09:59:00.000+02:00

De datum voor de BlueSanct-avond is ondertussen ook bekend:
4/11/2005 - undercurrent presents bluesanct-evening met
Drekka
Justin Vollmar
Annelies Monseré

Nog nieuws: Undercurrent haalt Thanksgiving naar Antwerpen op 27 december. Voor beide avonden zijn we nog op zoek naar een zaal....

oud nieuws: op Soundsbrown een korte review en foto's van de vorige Undercurrent in de Scheld'apen, maar ook op de RareFish site en Undercurrent-site zijn nog foto's te vinden.

(Ne) SimpleSongs Live @ Bato Batu 24/08/05

2005-08-17T14:03:00.000+02:00

Verder Gepland:

Sep 24 2005
8:00P
Cour Royale
Evere,
Oct 1 2005
8:00P
JH Kadee
Bornem,
Oct 8 2005
8:00P
Magasin4
Bxl,
Oct 10 2005
8:00P
KultuurKaffee VUB
Brussels,
Oct 15 2005
7:00P
Péniche Fulmar
Brussels,

meer info op www.simplesongs.tk

(Ne) Undercurrent

2005-08-16T17:45:00.000+02:00

Nieuwe Undercurrent evenementen:

film@trix thursday 29 september 2005 20:30 sharp trix muziekcentrum, antwerpen FEARLESS FREAKS (Bradley Beesley, 2005) 100 min Documentary on the evolution of The Flaming Lips. + undercurrent dj's

thursday 6 october 2005 location tba BARMITZVAH BROTHERS (link 2) (can) klezmeresque polkapop THE TWO-MINUTE MIRACLES (link 2) (can) dark country-pop + more tba
film@trixt thursday 27 october 2005 20:30 sharp trix muziekcentrum, antwerpen DIG! (Ondi Timoner, 2004) 107 min Documentary on the rise of and rivalry between Anton Newcombe (leader of the Brian Jonestown Massacre) and Courtney Taylor (leader of the Dandy Warhols). + undercurrent dj's

film@trix thursday 24 november 2005 20:30 sharp trix muziekcentrum, antwerpen I AM TRYING TO BREAK YOUR HEART (Sam Jones, 2002) 92 min Documentary on the making of Wilco's breakthrough album 'Yankee Hotel Foxtrot'. A story about band members departing and conflicts with record companies. + undercurrent dj's

film@trix thursday 22 december 2005 20:30 sharp trix muziekcentrum, antwerpen WISE OLD LITTLE BOY (Ryer Banta, 2004) 56 min Tourmovie about the 'Wise Old Little Boy' tour of Phil Elverum (The Microphones) and Kyle Field (Little Wings), taking them to small towns and strange venues. + undercurrent dj's

voor de Barmitzvah Brothers zoeken we dus nog een locatie: tips zeker welkom!

In de pijpleiding, maar verre van zeker:

7 october: The Great Lake Singers – zouden we samen met Heartbreaktunes doen dan in de Kaaiman, maar is nogal hoge investering, dus nog verre van zeker

Ergens tussen 26 october en 6 november: BlueSanct-avond met Drekka, JustinVollmar & Annelies Monsere

(Li) Undercurrent 12/08/05

2005-08-13T14:12:00.000+02:00

pfff, het is weer vorbij, ben nog even aan het nakateren en dan kunnen we Undercurrent 12/08/05 helemaal uit ons systeem werken. De verhuis naar Schel’apen leek me een succes: meer volk, betere sfeer, leuker. Toch lijken vijf groepen me nog steeds te veel om echt leuk te blijven en muzikaal vond ik het niet de beste editie.

Ynri:
Fijne vermengeling tussen gitaar en elektronica waardoor een warm post-rock-achtig geluid ontstond, misschien soms net iets te kabbelend maar Ynri (aka Youri Van Uffelen)was volgens mij toch één van de beste acts van de avond.

Mitsels:
Heb ik zo goed als helemaal gemist.

Picturesque:
begon lekker theatraal en bombastisch door de combinatie van de spoken word en de noisedrones, maar van zo snel het spoken word gedeelte stopte zakte alles wat ineen.

Creatures Like Us:
Pfff. Wat stond dit loeihard, heb wijselijk besloten niet te gaan kijken.

Kiss The Anus of a Black Cat:
Ik ben niet echt een neo-folk adept en Kiss The Anus of a Black Cat heeft me ook niet meteen overtuigd. Denk zeer lang uitgesponnen mantra-achtige nummertjes met een gezwollen bombastische stem en een bijna overdreven ‘rijk’ geluid. Een paar jaar geleden had dit nog gewoon New Age geheten.

(Ne) Undercurrent 12/08/05

2005-08-12T14:09:00.000+02:00

vannavond dus met:

vrijdag 12 augustus 2005 Undercurrent @ Scheldapen, d’ Herbouvillekaai 36, 2020 Antwerpen (Zuid) inkom: €5 => first band: 21:30 Ynri Mitsels Creatures Like Us Picturesque Kiss The Anus of a Black Cat http://www.glasvochtrecords.com http://kasparhauserrecords.tk http://www.thefrontline.be http://www.scheldapen.be http://www.undercurrent.be

vor het najaar liggen er ook weer een aantal dingen vast, maar daar zal ik u morgen met vervelen...

tot straks

(Ne) Agenda

2005-08-09T09:39:00.000+02:00

Nu nieuw op L'Entrepôt... Een Agenda!!!

stuur al uw leuke evenementen maar door, wie weet zet ik ze er wel op.

(Li) Naifu & SimpleSongs @ Wonderbar (5 en 6 augustus)

2005-08-08T15:40:00.000+02:00

Heb uiteindelijk toch maar een rustig weekend gehouden, alhoewel twee avondjes Wonderbar en veel te veel bier al genoeg vermoeidheidssymptomen met zich hebben meegebracht!

Naifu:
Een beetje PJ Harvey, een beetje Björk en lang uitgesponnen kabbelende nummers. Dat is wat je ongeveer moet verwachten van Naifu. Ik had de indruk dat ze vorige keer op Undercurrent steviger klonken maar wat extra rust kunnen de nummers van Naifu zeker gebruiken. Akoestisch met cello en zonder drum zoals ze vorig jaar op het tweejarig feestje van RareFisch speelden vind ik ze nog steeds het sterkst. Desalniettemin, een mooi optreden!

SimpleSongs:
Misschien ben ik niet de meest onpartijdige mens om hier over uit te wijden, dat zal ik dan ook niet doen, maar de heer SimpleSongs heeft met dit optreden toch maar weer twee nieuwe optredens versiert; 24 augustus in Bateau Batu (Mechelseplein, Antwerpen) en ergens in october op ‘Het Betere Boek’.

(Li) One Louder, BulBul @ Schel'apen 03/08/2005

2005-08-05T11:13:00.000+02:00

One Louder:
Ik ben best fan van One Louder. Maar hoe omschrijven? Hyperkinetische hardcore ofzo? Het T-Shirt van NoMeansNo dat de zanger/drummer aanhad is misschien een mogelijke referentie. Vooral de abrupte veranderingen tussen loeihard en ingetogen gevoelig zijn opvallend. Een overdonderend geluid!

BulBul
Drie mannen in vrouwenkleding, Stef Kamil Carlens had zich thuis gevoeld in de Scheld’apen, alhoewel de jurkjes van BulBul toch minder verfijnd waren dan de zijne. Muzikaal? Vrije associaties (improvisaties?) in rock? Freecore? Genoeg gezeverd, BulBul is heerlijk anarchistisch. Spijtig dat het geluid niet altijd even goed zat.

Plannen voor het weekend? Vanavond Naifu in de Wonderbar (+-22.00) nadien Daan in Petrol. Morgen Death Petrol in scheld’apen (kwestie van consequent te blijven) en SimpleSongs in de Wonderbar (22.00)

(Ne) Undercurrent 12/08

2005-07-23T13:43:00.000+02:00

We hebben weer één mooie affiche voor Undercurrent voor u klaar, ditmaal in samenwerking met Glasvocht en Kasparhauserrecords met:

Mitsels
Ynri
Picturesque
Creatures Like Us
Kiss the anus of a black cat (Cucamonga interview)

En tevens met jullie eigen DJ Kris (in A'pen dan toch)

Op 11/08 in de Frontline, Gent
Op 12/08 in de Scheld'apen, Antwerpen

(Li) Superbox @ Wonderbar (22-07-2005)

2005-07-23T12:27:00.000+02:00

Ja, Superbox klinkt als een fossiel uit de nineties, maaar hey, ik ben fan van Dinosaur Jr, Hüsker Dû en Buffalo Tom dus voor mij geen probleem! Zeker als ze dan nog catchy hitjes spelen als ‘Sissy Boy’ en ‘Getting Better’ ben ik verkocht. Niet meteen de groep die de loop van de muziekgeschiedenis gaat veranderen maar zeker wel leuke concertjes geeft.
http://www.superbox.be/
http://www.myspace.com/superbox

(Li) Dour-festival 2005 (vrijdagavond, zaterdag, zondag)

2005-07-20T00:26:00.000+02:00

Een paar lijstjes over Dour:

Beste optredens:

13 and God: Hier had ik totaal niets van verwacht. Ok, een supergroep bestaande uit de Notwist en Themselves klinkt op papier fantastisch, het debuut dat ik enkele maanden geleden van hen hoorde klonk zo niet. Wat op plaat niet lukte, lukte live wel. Met Dose One hebben ze dan ook een straffe frontman in huis die je bijna de indruk geeft dat je naar een theaterstuk zit te kijken in plaats van een gewoon optreden. Bombastisch tot op het protserige af, maar wel perfect geregisseerd.
Les Georges Leningrad (2): Verkleed als mongoloïde Flinstones leek Les Georges Leningrad eerst de novelty groep van het festival te worden. Maar ze waren meer. Hun anarchistische post-punk was het aanstekelijkste wat er op het festival te horen was, zowel muzikaal als visueel.
Jamie Lidell: Alreeds een viertal keer gezien en telkens staat Jamie Lidell garant voor een vet feestje. Nu was dit niet anders alhoewel het maniakale er wel enigszins af was. In de plaats kregen we een meer geplande set die nogal rudimentair wisselde tussen de soulnummertjes van zijn laatste CD ‘Multiply’ en daar ter plaatsen geïmproviseerde Acid-Housenummertjes .

Sterkst tegenvallende concerten

Jamie Lidell: Ik moet eerlijk zijn, mijn verwachtingen waren wel iets te hoog gespannen na zijn nieuwe CD. Maar toch, wanneer hij er nu net dat tikkeltje meer moeite in zou steken moet hij een wereldset in elkaar kunnen steken.
Hood: Saai en vermoeiend, terwijl ik mooi maar saai had verwacht.
Laibach: Ik wou meer vuurwerk, meer show, meer theater en minder Milc Inc.

Meest homofiele sets

13 and God: Dose One ziet eruit als een kruising tussen Elton John en George Michael, rapt met een dramatiek waarop Liesbeth List jaloers op zou zijn en heeft een pak aan waarmee je meer succes scoort in de Red en Blue dan op Dour. Dat kan tellen mij dunkt!
Ben Christopherson: Fantastische set! Maar wedden dat die man meer plaatjes in huis heeft van Kylie of Cher dan van alle andere acts op het Dour festival samen.
Anthrax: Hoe lang per week zouden die bij de kapper zitten?
The Faint: Oogschaduw is nooit een goed idee!

Groepen die wel eens bij mij thuis mogen komen spelen terwijl ik rustig een boekje in de zetel lees maar op Dour verveelde (of kortweg mooi maar saai)

Styrofoam
Why & Miss Ohio

Groepen waar ik nu eens niets van verwachtte had maar toch dik ok waren

13 and God
The Go Find: Alreeds tweemaal gezien, maar telkens tegenvallend. Nu werkte het daarentegen wel. Het enthousiasme van de groep was aanstekelijk en de wondermooie popsongs hadden het nodige effect.

Beste Belgische groepen

The Go Find
Tomàn
Raymondo

Goorste eten

broodje braadworst met ketchup en ‘gebakken’ uitjes: gewoon geen goed idee
friet met mayonaise: hoe krijgen ze die frietjes zo taai? Het leek wel rubber!
broodje tonijnsla: het broodje bestond denk uit hetzelfde rubber als de frietjes...
bami goring: ach ik mag niet klagen, van ver leek het wel op bami goring, maar die mayonaiseachtige curry had voor mij toch niet gehoeven.
durum fallafel: De faffafel smaakte wat zanderig, maar er zaten verse groentjes in! Met stip de beste maaltijd van het ganse festival!

Oude rotten die de trucjes niet echt meer konden

Television: Wat een futloos optreden. Ik kan me voorstellen dat het enthousiasme met de jaren verdwijnt, maar toch, doe toch een beetje moeite of stop er gewoon mee. Nooit gedacht dat het magische Marque Moon zo saai kon klinken.
Front 242: Ik wist niet dat het tijdsbesef en plaatsbesef met de jaren verminderen? Kan iemand Front 242 vertellen dat het niet meer 1993 is en ze niet meer in de Boccacio staan? Het is vreselijk als je zo hopeloos eigentijds willen klinken!
Laibach: Leek me iets te veel op Milk Inc.
Antrax
The Young Gods: Puur jeugdsentiment. Konden niet veel misdoen en deden dat dan ook niet. Zelfs een klein persoonlijk hoogtepuntje

Alreeds vergeten

(Ne) www.kohviradio.com

2005-07-06T23:23:00.000+02:00

broer Tom heeft een mooi lijstje samengesteld voor http://www.kohviradio.com/ als je geduld genoeg hebt kan je het luisteren via 'Realtime Song Request' en dan ' 21 00 sessions : tom wilms for kohviradio' en dan nog eens 'listen' en vandaar is enkel nog geduldig wachten.

sneller is om alle nummers te Soulseaken en in de juiste volgorde te plakken: hier vind je de volledige playlist:

Sun-moon
Simple Songs-Six Words
Migala-Your star strangles
Corker Conboy-Revenge of the phoney youth
Deadelus-Scaling Snowdown
Ovil Bianca-Forever be with me
COH-Quadrate fur loplop
Pilie Ballone-Testimonial Match
Tuxedomoon-Luther Blisset
Rollerball-Erzulie

(Li) Creature with the Atom Brain | The Chinese Stars @ Scheld'apen (24-06)

2005-07-01T13:21:00.000+02:00

Had u het vrijdag ook zo warm?In de Scheld'apen was het warmer! Niet alleen door het absurd warme weer of het gegeven dat er veel te veel mensen in een veel te kleine zaal stonden maar vooral ook door de stomende live sets. Creature with the Atom Brain brengt artistiekerige loodzware machorock: vooral live denk zeer fijn!

Het machogehalte bij The Chinese Stars was net iets kleiner, maar het feestje daarom niet. Eén van de vele neo-post-punk groepen, misschien niet bijster orgineel, maar er zijn ergere genres om uit te melken!

http://www.thechinesestars.com/
http://www.cwtab.tk/

(Li) Tip Toe Panic/ For Chickens By Robots @ Wonderbar

2005-06-22T23:19:00.000+02:00

Stille periode precies, weinig te doen…

Tip Toe Panic is Elko Blijweert op gitaar en Saar van der Leest afwisselend op keyboard, klarinet en vocals (al dan niet door megafoon). Zaterdag gaven ze een optreden in de Wonderbar. Wat heb je gemist? Leuke lofiede pop., catchy songs met toch de nodige vreemde weerhaakjes en een aantal verassende covers (oa. van Presley). Zeer afwisselend, maar waarschijnlijk net door de beperkingen toch een heel eigen sound. Denk ergens in de richting van Solex.

Daarna nog een klein optredende van de One-Man-Band Made For Chickens By Robots. Deed me erg aan Ottoboy enkele weken geleden op Undercurrent denken, maar af en toe ook aan Rudy Trouvé (manier van zingen/praten, megafoon geluid). Het zal moeilijk worden om de man dit weekend nog te mislopen, donderdag speelt hij in Hof Ter Loo, en zaterdag opent hij in de Scheld’apen

(Li) Butterknifekrush - buzzes of heat festival @ scheld'apen (28 mei)

2005-06-03T23:16:00.000+02:00

heb eigenlijk niet veel gezien van't festival. Herinner me vooral nog het absolutely fabulous Buterknifekrush wat zowaar een kruising leek tussen Laurie Anderson en The Chicks on Speed. Fijne pakjes, fijne danspasjes en dito euh... muziek. Hoop dat het enigszins ironisch bedoeld was! Alhoewel...

http://www.butterknifekrush.com
http://www.kraak.net
http://www.deathpetrol.tk
http://www.ultraeczema.com/

(Li) Weird War/ Vegas @ Kaaiman

2005-05-27T23:13:00.000+02:00

Weird War is met die zanger van The Make Up, en daar deed het dan ook vooral aan denken. Theatrale gosperl/funk, met een zanger die een kruising lijkt tussen Little Richard en Prince. Muzikaal misschien ni altijd even interessant, maar stond toch garant voor een vet feestje

Vergas blijft vet natuurlijk, alhoewel ik wel eens graag nieuw nummers zou horen....
Weird War
Weird War live op VPRO
Vegas
Kaaiman
heartbreaktunes

(Li) Comets on Fire @ Kaaiman (12-01-2005)

2005-01-13T08:26:00.000+01:00

De Datsuns na te veel paddestoelen of zoiets... psychedelische heavy metal. rock'n roll in elk geval!

www.subpop.com/bands/comets_on_fire/

(Re) Le Charmant Rouge: Post No Bill

2004-12-14T01:21:00.000+01:00

(Karate Joe - 2004)

Le Charmant Rouge zou je zo wat de supergroep kunnen noemen van het incestueuze Karate Joe label omdat zowat elk groepslid terugkomt in wel een of andere vorm in wel een of ander project op het label. Ook op hun nieuwe release vind je weer niet veel nieuws onder de zon. Echte old-school Chicago Post-Rock in de Tortoise traditie met vele referenties naar groepen als Can, Neu! en Kraftwerk. Niet meteen origineel dus, maar haak nu toch maar niet meteen af. Le Charmant Rouge speelt het trucje met zoveel overtuiging en nauwgezetheid dat het daardoor weer de moeite waard wordt. Met het Kraftwerkiaanse ‘Rosi Labouche’ hebben ze zowaar een geslaagde pophit in handen***

meer Karate Joe uit het archief:
Le Charmant Rouge: Winzer
Songs of Suspect: Amocco
Glim: Music for Fieldrecordings
Contour: Horizons

(Re) Michael J. Schumacher: Room Piece

2004-12-14T01:01:00.000+01:00

(XI Records - 2003)

Michael J. Schumacher slaat als muzikant de brug tussen Cage zijn dadaïsme en LaMonte Young’s minimalisme. Niet meteen lichte kost dus. Op cd 1 resulteert dit in een 75 minuten durende drone af en toe verstoord door een aantal glitchachtige geluidsuitspattingen. Op cd 2 staan vier ‘kortere’ stukken (17 minuten het kotst) waarvan opener Piece in 3 parts meteen het opvallendst is. Het begint meteen soort overstuurde viool-noise en vervormt dan geleidelijk tot vreemde drones en glitch muziek. Maar echt aangenaam wordt het nooit, en het uitzitten van deze dubbele cd is dan ook eerder een marteling dan echt een waar genot. Enkel als geil wordt van theorieën over algoritmes in de muziek, of van oude mannen in zwarte pakken in veel te witte ruimtes is dit iets voor jouw. **

een betere bespreking vind je hier

(Ne) ABC

2004-12-13T11:00:00.000+01:00

Eindelijk nog mensen die ABC naar waarde weten te schatten. Poison Arrow en vooral The Look of Love hoort bij het beste wat pop ons ooit gebracht heeft. zo weet ook De Subjectivisten

(Re) Burch Renders & Reducers Mama: Theatermusik

2004-12-13T10:07:00.000+01:00

(Domizil - 2004)

De eerste seconden denk je dat je per ongeluk een plaat van Milc Inc hebt opgezet, maar dan komt er dat heerlijk naïef keyboardje en blijkt de elektronica toch wat knulliger te zijn dan gedacht. Wat volgt is een waar orgie van knulligheid en naïviteit. ‘Living Room’ zou uit Miami Vice kunnen komen. ‘Bühnenarbeiter’ is bijna Duitse Schlacher Hip-Hop. In ‘Coup Soleil’ hoor je wat Peter Maffay met 2 Fabiola zou aanvangen....

Burch Renders & Reducers Mama klinkt van ver als een Duitse Vive La Fête, als Pizzicato Five mocht hun Heimat in Duitsland liggen. Leuk, hip en op een betrouwbaar label, wat wil een mens nog meer! ****

(Re) Sylvain Chauveau: Des plumes dans la tête

2004-12-13T09:06:00.000+01:00

(Les Disques du Soleil et de l'Acier - 2004)

Sylvain Chauveau, voordien bekend van Watermelon Club, maar ondertussen vooral bekend onder zijn eigen naam door zijn fantastische Fat Cat release: ‘Un Autre Décembre’. Des Plumes dans la tête is de soundtrack bij de gelijknamige film van de Belg Thomas de Thier. Een film die afgaande op de muziek behoorlijk melancholisch moet zijn.

Muzikaal ligt Des Plumes dans la tête in dezelfde lijn als Un Autre Decembre. Minimale melacholische pianostukken blijven de basis, alhoewel hier af en toe ook andere instrumenten gebruikt worden. De invloed van Steve Reich lijkt me in sommige stukken groter te zijn dan voordien, sommige nummers nijgen meer naar soundscapes.

Des plumes dans la tête is wederom een zeer mooie , bitterzoete release geworden. De repeterende thema’s door het soundtrackelement maken de CD enkel nog maar mooier en lichter verteerbaar. ****

(Re) Under Byen: Det er Mig Der Holder Traeerne Sammen

2004-12-09T01:18:00.000+01:00

(Excelsior - 2004)

Misschien iets te Björk om echt origineel te zijn, maar in het Duits gezongen en dus ook weer een beetje sexy. Denk aan een samenwerking tussen Björk en de dAAU met een hoofdrol voor de contrabas. Opvallend geluid, maar verveeld wel na een tijdje. **

(Re) Raymondo: Raymondo

2004-12-09T01:14:00.000+01:00

(Matamore 2004)

Ik zag Matamore altijd als de proto-post-rockers bij uitstek, maar heb me blijkbaar vergist want met deze release van Raymondo begeven ze zich in het betere radio-1-muziekwereldje: lekker rustige poprock ergens in de richting van dEUS ‘Nothing Really Ends’. Perfecte achtergrondmuziek om een boek bij te lezen, rustig kabbelend, maar zeker ook weer niet te banaal. ***

(Re) September Collective: September Collective

2004-12-08T20:05:00.000+01:00

(Geographic/ Domino - 2004)

September Collective is Stefan Schneider (To Rococo Rot, Mapstation), Barbara Morgenstern en de Pool Paul Wirkus. Op hun debuut vind je tien fijne (elektronische) improvisaties, die gelukkig niet te veel als arty-farty improvisaties klinken. Ze klinken meer als mooi uitgewerkte en vooral warme elektronica stukken, min of meer in de lijn van To Rococo Rot maar dan iets vrijer, sfeervoller en organischer. Vooral The Return is een prachtig nummer: een mooie combinatie tussen post-rock en elektronica. Maar ook de rest van de CD is mooi en steekt warm af tegen het toch merendeel kille geluid van de hedendaagse elektronicascene. ****

(Ne) Undercurrent#4 - 10 Dec 2004 @ den Drempel

2004-12-08T15:42:00.000+01:00

Deze vrijdag weer een avondje Undercurrent. Nummer vier alweer. Met deze keer meer rock'n roll!

Vrijdag 10 november zullen ten dans spelen; DIRK FREENOISE(heavy noise combo - snot, vomit and loud vocals); PFAFF (raw stuff from amsterdam - 2 drummers + baritoneguitar); VEGAS (postpunk outfit from Temse - young and vivacious); STEAMER CRY WOLF (abrasive shoegazing postpunk - of alostasouls fame); SLEEPY LILI (slow sadcore duo from Brussels)

Bekijk zeker ook de website van Undercurrent (www.undercurrent.be) want Ken, Thomas en Dzjap hebben nog meer lekkers in de toekomst te bieden.

(Li) Dresden Dolls, The Delgados

2004-12-08T14:06:00.000+01:00

(04-12-2004 @ Petrol)

Dresden Dolls:
Zoals jullie hieronder alreeds konden lezen viel ik niet meteen om van het debuut van de Dresden Dolls. Life kregen ze me daarentegen wel plat. Hun Kurt-Weillachtige songs kregen meer diepte. Duits cabaret werd zowaar rock 'n roll. Ik heb uiteindelijk zelfs een button met Duits-cabaret-DIY-punk-motief gekocht

The Delgados:
De Delgados zijn me net iets minder opgevallen. Ik herinner me nog vage vergelijkingen met K’s Choice. Toen ben ik maar bier gaan halen.

(Li) Blurt

2004-12-08T14:00:00.000+01:00

(01-12-2004 @ Kaaiman)

De jaren tachtig zijn voor de meeste alreeds een hele tijd ‘retro’ en lijken ondertussen reeds leeggerevivald te zijn. Maar voor sommigen zijn de jaren tachtig nog steeds niet gestopt. . Blurt is zo’n fosiel uit de postpunkperiode. Hun combinatie tussen no wave, free jazz en spoken word werkt nog steeds na twintig jaar, alhoewel het retro-element hier minstens even belangrijk is. De bezielde uitspattingen van dichter-saxofonist Ted Milton twijfelen tussen groots en aandoenlijk. De funky James Chance achtige ritmes werken aanstekelijk.

Blurt werkt zowel voor art-wankers (oehoe spoken word, free-jazz) als voor de hipcats (is no wave niet cool?) en heeft integenstelling tot de copycats als LCD Soundstystem weldegelijk weerhaakjes. Het is misschien minder stijlvol maar wel echter.

(Ne) The Royce, vrijdag 17 november @ Wonderbar, Antwerpen - gratis!

2004-11-30T11:08:00.000+01:00

check http://www.theroyce.tk/ voor meer info

(Li) Lambchop : Sunrise

2004-11-28T16:41:00.000+01:00

(Arenberg, 25 november 2004 -5voor12)

Kurt Wagner en de zijnen streken 25 november neer in de Antwerpse Arenbergschouwburg voor een set waarin nummers van Lambchop gebruikt werden als live-soundtrack bij F.W. Murnau's Sunrise: a song of two humans. Dat de muziek de film begeleidde en niet omgekeerd werd direct duidelijk gemaakt door de groep zelf die -verscholen achter het grote projectiedoek- een hele avond oefende in onzichtbaar zijn. En dat is jammer.

Lambchop is groep geworden met een intens maar monotoon geluid vol fluwelen pianootjes, rustige drumroffels en de donkere weemoedige en zalvende stem van Wagner. Wie 's ochtends op de bus op weg naar het werk met de koptelefoon zes nummers ver geraakt op Is a woman, mist gegarandeerd zijn halte. Wie 's avonds bij het lezen in bed nog gauw het schijfje opzet, heeft best een behoorlijke dosis caffeïne binnengewerkt of anders geraakt hij niet aan het einde.

Is Lambchop dan een wat saaie groep? Het antwoord is helaas ja. Ondanks het heerlijke geluid van de songs en vertelsels dreigde de eentonigheid regelmatig de overhand te nemen. Dat er op het podium dan geen enkele activiteit te zien was, helpt de boel niet. Murnaus film is een geslaagde, intrigerende en vaak grappige parabel die zich blijkbaar uitstekend leent tot muzikale begeleiding. Een groep die zich in Antwerpen waagt aan de begeleiding van deze film, het leverde een beetje een déjà vu op, al waren de verschillen in interpretatie veel opvallender dan de gelijkenissen: waar Zita Swoon (ook letterlijk) hun muziek op de voorgrond brachten waardoor de muziek minstens even belangrijk werd als de film, koos Lambchop voor de rol van bescheiden low profile geluidsband. En dat was wellicht geen wijze keuze.

(Re) Monolake: Momentum

2004-11-28T13:15:00.000+01:00

(Monolake – 2003)

Industrial IDM of zoiets. Minimale en repetitieve technoïde ritmesequenties, die alhoewel zeer ritmes, bezwaarlijk dansbaar te noemen zijn. Het sterk repetitieve karakter geeft ze meer de feel van een soundscape of drone en geeft het bijna een hypnotiserende kracht. Een kracht die naar gelang de plaat vordert, hoe langer hoe meer gaat vervelen. <<< +/- >>>

voor iets informatievere reviews check: Dusted, Stylus

(RE) Drain Pump Booster

2004-11-27T23:17:00.000+01:00

In Frankrijk krijgen ze geen genoeg van noise blijkbaar. Zo kregen we dit jaar al de roetsjbaan van Act op Amanita te horen, nu deze Drain Pump Booster. Een voor 90% uit echt mishandelde gitaren, bas & drums opgetrokken plaat met links en rechts een sampletje. Rechtvooruit noise plaat die 2004 verbind met acts als Cop Shoot Cop en Barkmarket. De cd (r) is in eigen beheer uitgebracht met DIY hoes en als je vriendelijk mailt kan je misschien zo wel een exemplaartje lospeuteren.

(RE) Acme Rocket Quartet: Sound Camera

2004-11-27T23:07:00.000+01:00

(Lather Records - 2004)

Totaal onbekend voor mij deze Amerikaanse band. Opperhoofd is Roger Kunkel die het vroeger deed in Thin White Rope. Allemaal irrelevante informatie natuurlijk. Acme Rocket Quartet staat voor een rare cocktail, en die gaan er bij de freaks meestal goed in. Een flinke scheut jazz, wat post rock en een rustige zondag middag sound. Maar het is geen typische jazz. De jazz moet je een beetje zien zoals de ‘Rare Grooves’ compilatie van Blue Note. Die bundelt een verzameling kitscherige oude deuntjes die zowel laat op een feestje kunnen of als soundtrack konden dienen voor een fout kookprogramma uit 1976. Koppel hieraan snedige postrock en je bent er. Een plaat die aan de ene kant verfrissend is en aan de andere kant oubollig overkomt. Een plaat die perfect past bij de trendy retro design winkels in de geburen van de Kloosterstraat in Antwerpen.

(Re) Ginger Leigh: A True Life Story

2004-11-27T15:08:00.000+01:00

(Ginger Leigh - 2003)

Ja, wanneer je woorden als ‘industrial’ en ‘arabisch’ iets te dicht in één zin ziet staan denk je logischerwijs meteen aan Muslimgauze. Maar Muslimgauze is dood en dat kan je van Ginger Leigh nog steeds niet zeggen. Arabische ritmes en geluiden, lekker puberale noise uithalen, Black-Lung-achtige sferen en theatrale soundscapes, kortom alles wat Engelbert’s hartje kan bekoren.

Uit het archief:
Ginger Leigh: 10 Stories 10 Lies
Ginger Leigh: From ARtesia with Love
Ginger Leigh: Broken by the world

(Ne) Update site

2004-11-27T15:03:00.000+01:00

Het Archief, de Links, en de About-pagina zijn enigszins aangepast (alhoewel de layout nog steeds niet op punt staat). De archieven zijn tevens mee aangevuld. Het is de bedoeling om ongeveer maandelijks de archieven te updaten.

(Li) Radio Infinity.

2004-11-15T13:18:00.000+01:00

(de Kaaiman, Antwerpen – 13-11-2004)

De appel valt niet ver van de boom. Radio Infinity, de eigen groep van Ben Weyers bekend Millionaire klinkt vooral ook als Millionaire, maar dan wel de betaversie. Misschien lag het aan het geluid, de nummers of hun gehele set, maar hun potige en energieke pop/rock kwam in het publiek toch niet echt over.

(Li) Undercurrent #3

2004-11-14T15:13:00.000+01:00

(Den Drempel, Antwerpen - 12-11-2004)

Neem mijn mening over deze Undercurrent#3 liefst niet te serieus, aangezien ik meer tijd aan de bar verloren heb dan voor de groepen, en mijn beeld dus enigszins vertroebeld was. ...

Wixel:
Vreemd, Wixel die akoestisch gaat. Zonder laptops of dergelijke. Akoestische gitaar, drum en nog een hoop ander (kinder)speelgoed, bespeeld tussen het publiek in. Het trucje wordt snel duidelijk, repeterende melodietjes die muteren en door verschillende instrumenten worden overgenomen. Een typisch postrock trucje dus, maar in het geval van Wixel werkt het nog steeds. Ze ontdoen het genre van de pretentie en geven het een kinderlijk naïef randje.

Wio:
Wio (van de Portables) had sterk te lijden onder het slechte geluid in de zaal.

Rivulets:
Denk hardcore emo, en bedenk daarbij dat hardcore ditmaal niet voor hard staat. Denk aan het flauwste, persoonlijkste en emotioneelste nummer van Xiu Xiu, maar dan een hele set door. Noem me boer Teun, maar ik vond dit gênant. Constant had ik het gevoel van’ vermant u nu toch eens’, ‘ga dan thuis janken, schrijf poëzie of kerft zoals alle hopeloze pubers gewoon in je vel’. Niet echt mijn gevoel van Rock ‘n’ Roll dus.

Drekka:
Singer songwriter in de hedendaagse traditie van Animal Collective. Vreemde popsongs doorspekt met veel psychedelische collages. Even dacht ik dat Syd Barret eindelijk was teruggevonden. Muzikaal bij vlagen dik in orde, maar ook hier was de bezeten act bij wijlen sterk gênant. (Drekka is eveneens bezieler achter het Blue Sanct label - zie archief voor reviews)

Tot hier het oordeel van Engelbert Von Mausmatte !

(Ne) gezien op RareFish

2004-11-12T19:39:00.000+01:00

Zou er Copyright gelden op het RareFish-Forum? Duke Ferdinand uit het Antwerpse heeft zijn (demo)-ep Tittyfuck op de wereld losgelaten. Titletrack Tittyfuck klinkt als lekker puberale en bombastische (glam?)rock. Het vervolg klinkt serieuzer en traditioneler maar ook zeker de moeite....